A Deputación destina máis de 1,6 M€ do Plan Extraordinario de Infraestruturas Deportivas aos concellos da comarca de Vigo e do sur da provincia

0

O programa permitirá que estes concellos destinen recursos a construír e mellorar instalacións deportivas ou adquirir novos equipamentos

A Deputación de Pontevedra destinará máis de 1,6 millóns de euros do Plan Extraordinario de Infraestruturas Deportivas a Arbo, Baiona, A Cañiza, Covelo, Crecente, Fornelos de Montes, Gondomar, A Guarda, Mondariz-Balneario, Mondariz, Mos, As Neves, Nigrán, Oia, Pazos de Borbén, Ponteareas, O Porriño, Redondela, O Rosal, Salceda de Caselas, Salvaterra de Miño, Soutomaior, Tomiño e Tui. Con este novo programa estes concellos, cuxa poboación conxunta ascende a máis de 236.000 habitantes, poderán destinar recursos a construír e mellorar instalacións deportivas, adquirir terreos para uso deportivo ou mercar equipamentos ou material.

O Plan Extraordinario de Infraestruturas Deportivas ascende a 4 millóns de euros aos que poden optar todos os concellos da provincia agás Pontevedra e Vigo, que se rexen por convenios específicos. As bases do plan, que veñen de ser publicadas o pasado 22 de decembro no Boletín Oficial da Provincia, establecen que os recursos serán distribuídos nunha parte fixa a repartir entre os concellos (1,2 millóns de euros)  e noutra variable en función da poboación (2,8 millóns de euros).

Deste xeito, o concello de Arbo pode beneficiarse de máis de 33.000€, Baiona de máis de 81.000 €, A Cañiza de 45.500€, Covelo de 32.500€, Crecente de preto de 30.000€, Fornelos de Montes de máis de 28.000€, Gondomar de máis de 94.000€, A Guarda de preto de 70.000€, Mondariz-Balneario de preto de 24.000€, Mondariz de máis de 42.000€, Mos de máis de 95.000€, As Neves de preto de 39.000€, Nigrán de máis de 109.000€, Oia de 35.500€, Pazos de Borbén de 35.000€, Ponteareas de preto de 134.000€, O Porriño de preto de 121.000€,  Redondela de preto de 164.000€, O Rosal de máis de 52.000€, Salceda de Caselas de máis de 66.000€, Salvaterra de Miño de 70.000€, Soutomaior de 57.500€, Tomiño de máis de 88.000€ e Tui de máis 106.000 €. Con estes recursos estes concellos poderán construír novas instalacións e espazos públicos de uso deportivo, incluídas as cubertas destes espazos; modernizar, remodelar ou mellorar as instalacións deportivas; dotar de equipamentos ou material deportivo estas instalacións; ou adquirir terreos destinados a uso deportivo.

As bases do Plan Extraordinario de Infraestruturas Deportivas contemplan que os concellos terán tres meses dende a publicación da convocatoria para presentar os proxectos de orzamentos destas actuacións deportivas, que deberán ser superiores aos 20.000 euros ou, no caso da compra de material, un mínimo de 6.000 euros. Ademais, os investimentos deberán estar executados na súa totalidade o 30 de abril de 2025 e as axudas son compatibles con outras subvencións, polo que os Concellos poderán contar con achegas doutras administracións sen que a contía do organismo provincial se vexa reducida.

A unidade multidisciplinar de atención á hipertensión  pulmonar desenvolve un programa de anxioplastias

0

Trátase da única Unidade de Galicia que, en colaboración cos hemodinamistas, realiza anxioplastias de arterias pulmonares para o tratamento dos pacientes con hipertensión tromboembólica crónica

A Unidade Multidisciplinar de Atención á Hipertensión Pulmonar do Álvaro Cunqueiro é a única de Galicia que desenvolve un programa de  Anxioplastias para o tratamento de HTP tromboembólica crónica.

A Hipertensión Pulmonar, incremento de presión nas arteiras pulmonares, é unha patoloxía pouco frecuente, unha das chamadas “enfermidades raras”, polo que a súa atención require dun traballo multisdiciplinar. Neste senso, a Unidade Multidisciplinar de Atención á Hipertensión Pulmonar está coordinada por especialistas en pneumoloxía e cardioloxía, e tamén conta coa colaboración dos servizos de medicina interna, reumatoloxía, hemodinámica, farmacia, radioloxía e médicos de atención primaria xunto co persoal de enfermaría.

Nesta consulta atenden a 150 pacientes anuais, das áreas sanitarias de Vigo e Ourense. O síntoma máis común que presentan os pacientes e a dispnea (falta de aire).

A HTP Está producida por múltiples causas, aínda que as máis frecuentes son as patoloxías cardíacas e pulmonares. Aínda que existe un tipo de HTP que é curable, na maioría dos casos é unha enfermidade crónica. Sen embargo, a día de hoxe existen moitos tratamentos farmacolóxicos que melloran  a calidade de vida e a supervivencia destes pacientes.

Anxioplastia, técnica hemodinámica

A Unidade de Hemodinámica do servizo de Cardioloxía do Álvaro Cunqueiro é a única en Galicia, e unha das poucas de España, que está empregando unha técnica, Anxioplastia con balón das arterias pulmonares, nos pacientes con HTP tromboembólica crónica, para o tratamento desta enfermidade.

Trátase na introdución, a través dun catéter, dun balón para romper e eliminar  os trombos das arterias. Este procedemento solo está indicado naqueles pacientes cun tipo determinado de HTP, a  tromboembólica crónica.

Desde que se puxera en marcha este programa, hai un ano, levan realizado 26 procedementos deste tipo a 6 pacientes,  cuns resultados moi satisfactorios.

I Xornada no Álvaro Cunqueiro

Precisamente, os servizos de Pneumoloxía e Cardioloxía acaban de organizar unha xornada científica no Álvaro Cunqueiro para realizar unha posta en común da abordaxe integral e atención a esta enfermidade que se realiza na Área Sanitaria de Vigo, desde  o punto de vista epidemiolóxico, de tratamento e da xestión da atención ao paciente.

Nesta xornada, a pneumóloga  María Castro e  o cardiólogo David Dobarro presentaron un balance de actividade da Unidade e das posibilidades de desenvolvemento da mesma.

Profesionales de Vithas Cadarso recomiendan no mirar a ninguna fuente de luz a menos de 20 centímetros de distancia 

0

El Dr. Javier Moreno Manresa explica que la excesiva exposición a la luz puede producir desde la dolorosa queratoconjuntivitis, hasta las molestas cataratas, entre otras patologías

El punto en que una luz pasa a ser molesta varía de una persona a otra; pero entre un 5 y un 20 por ciento de la población padece fotofobia, o gran sensibilidad a la luz. Expertos de la Clínica Vithas Cadarso, de Vigo, recomiendan no mirar a ninguna fuente de luz, natural o artificial, a menos de 20 centímetros de distancia, tal y como sostiene el Dr. Javier Moreno Manresa, oftalmólogo especialista en retina y vítreo.  

La luz es necesaria para la vista. Permite que la imagen de los objetos se refleje sobre la retina y transmita esta información al cerebro para que los identifique con formas y colores conocidos. La luz actúa sobre la retina estimulando los fotoreceptores que, ante la presencia lumínica, liberan una gran cantidad de sustancias químicas. El doctor Moreno Manresa explica que si hay un exceso de estas sustancias químicas “se puede producir un daño en los mismos fotoreceptores que dejarán de funcionar adecuadamente y, por tanto, se producirá una disminución de la visión”.  

Un ejemplo de esta excesiva exposición a la luz es la que se produce cuando miramos directamente al sol, lo que “genera un daño irreversible en la mácula (la parte central de la retina).  Además de en la mácula, la luz ultravioleta del sol o de su reflejo en el agua o la nieve, o la que procede de los equipos de soldadura, por ejemplo, “puede producir quemaduras superficiales en la córnea y en la conjuntiva, llamadas queratoconjuntivitis actínica, que es bastante dolorosa”.  

De hecho, cualquier fuente de luz tiene la capacidad de causar daño en la vista. Este daño dependerá de la intensidad de la luz y del tiempo de exposición y la distancia a la que el ojo se encuentre de la fuente de luz. “Como regla general, no es sano observar directamente una fuente de luz, especialmente si se trata de luz intensa de alta potencia”, afirma el Dr. Javier Moreno de la Clínica Vithas Cadarso.  

El cristalino también puede verse afectado por el exceso de exposición a la luz, ya que puede desarrollar opacidades (cataratas) que disminuyen la visión y requieren de cirugía para su extracción.  

Una misma fuente de luz puede producir distintas reacciones en distintas personas, ya que la sensibilidad a la luz varía de una persona a otra y está determinada, en gran medida, por la genética individual. Por tanto, “no hay una cantidad específica de luz, pero en todo caso, las luces artificiales que se utilizan para el alumbrado emiten una intensidad de luz que se encuentra dentro de un rango seguro para la salud visual”.  

“De todas maneras –advierte el especialista de la Clínica Vithas Cadarso- como medida de precaución, no es conveniente observar directamente ninguna fuente de luz a menos de 20 centímetros de distancia”.  

Clasificación de las lámparas 

Para garantizar la seguridad de los ojos y la piel –que también se puede ver afectada por la exposición a la luz-, las lámparas se prueban basándose en el peor de los casos, que sería la lámpara a una distancia de solo 20 centímetros.  

A partir de los resultados de estas pruebas estándar, las lámparas se clasifican en cuatro grupos de riesgo: “exentas de riesgo” (RG0), “bajo riesgo” (RG1), “riesgo medio” (RG2) y “alto riesgo” (RG3). Sin embargo, esta categorización de riesgo solo contempla los peligros derivados de exposiciones breves. 

Como norma general, la gran mayoría de lámparas pertenecen al grupo de “exentas de riesgo” y algunas excepciones se encuadran dentro de las de “bajo riesgo”. Los tipos de lámparas clasificadas como de “riesgo medio” o “riesgo alto” se destinan normalmente a usos profesionales en lugares controlados donde no representen ningún peligro. El uso indebido de las lámparas que se encuentran en los grupos de riesgo de 1 a 3 podría causar daños en los ojos y la piel evitables con las medidas adecuadas. Por ejemplo, las lámparas de halogenuros metálicos empleadas en la iluminación de estadios deportivos pueden suponer un riesgo si se utilizan a una distancia de 20 cm, pero su uso normal no conlleva ningún peligro. 

El Dr. Moreno Manresa también señala que “no está demostrado, a través de los estudios realizados hasta la fecha, que estos filtros tengan un efecto beneficioso sobre la salud visual, aunque cabe la posibilidad de que a largo plazo se puedan encontrar hallazgos que apoyen su uso, pues debemos recordar que nuestra exposición a estas pantallas tiene unos 30 años aproximadamente y el uso de estos filtros es relativamente reciente”. 

La fotofobia se trata reduciendo el uso de gafas oscuras 

La fotofobia se define como intolerancia dolorosa a las condiciones de luz normales, no representa en sí misma una enfermedad pero sí puede ser síntoma de múltiples enfermedades tanto oculares como neurológicas[ii]

Esta patología afecta entre el 5 y el 20 por ciento de la población general. Esta enfermedad tiene, en muchas ocasiones, un componente neurológico, por lo que es necesario en primer lugar determinar si se trata de un síntoma secundario o de una inflamación ocular (como la queratitis, o la uveítis), o de un trastorno neurológico.  

En el caso de que se trate de una enfermedad ocular, el principal tratamiento pasaría por disminuir el tiempo de adaptación a la oscuridad del paciente. De hecho, las personas con fotofobia severa que usan gafas oscuras “deben reducir su uso, ya que la oscuridad crónica aumenta la percepción del dolor y de la sensibilidad a la luz”, explica el Dr. Javier Moreno, que recuera que “hay algunos filtros especiales que, en estudios recientes, muestran una reducción de la fotosensibilidad en algunos pacientes con fotofobia”, aunque todavía es pronto para considerarlos como una solución efectiva y eficaz. 

Herido tras colisionar de madrugada con su coche contra una farola en Pontevedra

0

Un particular se encontró con el accidente y alertó a los servicios de emergencias de que el coche siniestrado estaba muy dañado en medio de la carretera, habiendo una persona herida

Un conductor ha resultado herido esta madrugada en Pontevedra tras colisionar con su coche contra una farola. Los hechos, apuntan desde la Central de Emergencias, tuvieron lugar sobre las las seis y media de la mañana en la carretera PO-542.

Fue un particular el que se encontró con el accidente y alertó a los servicios de emergencias de que el coche siniestrado estaba muy dañado en medio de la carretera. En su interior, según este testigo, había una persona herida.

Hasta el lugar se desplazaron una ambulancia de Urgencias Sanitarias de Galicia-061, bomberos de Pontevedra, voluntarios de Protección Civil y agentes de la Guardia Civil de Tráfico.

Al llegar, los servicios de emergencias comprobaron que, a pesar del estado en el que se encontraba el vehículo, podían acceder al herido sin tener que excarcelarlo, tras lo cual fue trasladado al hospital. Operarios de mantenimiento de carreteras se encargaron de despejar la vía para retirar los restos del accidente de la calzada. 

MIRAFIOIRI

Un periodista de mediana edad, que se ha especializado en obituarios, viaja en el AVE de Madrid a Málaga con la intención de entrevistar a una tonadillera ya anciana, para publicar la historia después de su muerte. En realidad, es una excusa para intentar ver a Valentina, la que fue su novia desde su adolescencia en Pontevedra y durante más de veinte años, convertida ahora en una famosa actriz, con la que rompió hace cinco años y con la que no ha vuelto a hablar, aunque hace un seguimiento continuo de sus actividades en las redes sociales. Durante ese viaje recuerda las distintas circunstancias de su noviazgo, y las dudas que le provocaba que la joven parecía ser capaz de hablar con los muertos, como su madre y su abuela.

Autor: Manuel JABOIS – Editorial: ALFAGUARA. Madrid, 2023 – Páginas: 203 – Género: Costumbrista – Público: Adultos


Sigo a Manuel Jabois (Sanxenxo, 1978) desde hace muchos años, ya cuando trabajaba para el Diario de Pontevedra. También continué leyéndole, más esporádicamente, una vez trasladado a Madrid para trabajar en El Mundo, primero, después en El País; aunque ahora le sigo menos, porque es un diario que no me gusta. Jabois ha cultivado un estilo diferente, aunque de moda en el columnismo actual; un estilo que, como alguien ha escrito, vive entre la taberna y la biblioteca; un estilo que mezcla el lenguaje zafio con los giros poéticos. Y eso que no es un hombre ilustrado: comenzó varias carreras de letras, pero no terminó ninguna, y aún así ha escrito varios libros y, como digo, ha llegado a trabajar para renombrados medios nacionales.

Mirafiori es una historia distinta, que a mí me atrajo desde el primer párrafo. Es curioso el título del libro, pero es que fue el primer coche de la pareja protagonista. Escribe la novela en primera persona un periodista de más de cuarenta años (¿trasunto del protagonista?, él dice que no tanto, pero desde luego tal parece). Este hombre ahora vive de trabajar como escritor de obituarios para un medio importante, lo que se antoja una mala salida para alguien que estuvo, como se dice, en la cresta de la ola. En efecto, desde su adolescencia en Pontevedra fue pareja de Valentina Barreiro, una joven que se ha convertido en actriz de renombre; y él ha sido su agente, su jefe de prensa, y su todo, hasta que hace cinco años, después de veinte de relación, la pareja se rompe. Él entonces decide salir de su mala vida (drogas y alcohol incluido), y ya limpio, aprovechando un viaje a Málaga para entrevistar a una famosa tonadillera muy anciana, intentará retomar el contacto con Valentina, que está en la ciudad andaluza rodando una película.

El libro es una especie de retrospectiva de la relación entre ambos, realizada durante el viaje en el AVE. El autor recuerda el comienzo de su noviazgo, las personas que han ido conociendo, y también las circunstancias que fueron llevando a la ruptura. En ese sentido, el protagonista lo tiene claro: la culpa fue de él. Pero la historia es una radiografía de cómo una relación se deteriora si falta compromiso por parte de los dos, si falta verdad, lo que les fue ocurriendo a ellos hasta que no fueron capaces de darse cuenta de que su noviazgo entraba en la agonía. En ese sentido me resulta muy especial que el protagonista hable de que su novia era capaz de hablar con los muertos, que éstos se le aparecían, como les había ocurrido a su madre y a su abuela. Esta leyenda, tan gallega, me parece que el autor la utiliza como una metáfora de las cosas que se ocultan, de las verdades que no salen a la luz, y que luego darán lugar a las crisis en las relaciones.

Aunque en la disección de este noviazgo también se indica que no quisieron casarse nunca, que a veces llevaron otras personas a su cama, y que su vida bohemia y su coqueteo – más que eso – con el alcohol y las drogas tuvieron mucho que ver con su ruptura final. ¿Aconsejas el libro, entonces? A ver. El libro no es fácil. El autor, como digo, utiliza a veces palabras y tonos zafios, trazo grueso, para narrar algunos hechos. Y es duro leer hasta qué punto el protagonista no le daba ninguna importancia a la fidelidad a la pareja, y picoteaba aquí y allá, protestando de que ya casi no tenía sexo con Valen, quizá llevados de la rutina. Eso puede ser molesto, incluso ofensivo, para algunas personas. Y hay que mantener en el terreno de la leyenda (como bien sabemos en Galicia) lo relacionado con las Ánimas. Por lo demás, yo he disfrutado de su lectura.

Xunta e Museo do Mar iluminan o Camiño Portugués da Costa

0

A iniciativa Acende o Camiño de Santiago ilumina este Nadal ata o 8 de xaneiro de xeito especial monumentos e edificios emblemáticos do Camiño de Santiago 

Acende o Camiño de Santiago, a iniciativa coa que a Xunta de Galicia iluminará este Nadal ata o 8 de xaneiro de xeito especial medio cento de monumentos e edificios emblemáticos do Camiño de Santiago, entre eles a Delegación da Xunta en Vigo e o Museo do Mar de Galicia.

A iniciativa enmárcase nas distintas accións que ten en marcha Turismo de Galicia nestas datas co seu produto de promoción Nadal en Galicia, que aglutina diferentes propostas que se celebran nas catro provincias e convida aos galegos e visitantes a coñecer o destino tamén en Nadal poñendo así en valor o seu potencial turístico.

O Camiño Portugués da Costa ten así monumentos iluminados na provincia de Pontevedra. Trátase da Capela Santa Liberata de Baiona, a Torre do Reló de A Guarda, o Pazo de Mos, a Delegación da Xunta e o Museo do Mar de Galicia en Vigo.

A Xunta notifica o informe favorable de patrimonio cultural ao Campus do Mar na ETEA

0

A administración autonómica agarda que oConcello de Vigo poña a disposición os terreos para investir 12,3 millóns na urbanización

A Xunta de Galicia, a través da Vicepresidencia Segunda e Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda vén de trasladar á Universidade de Vigo e ao Concello o informe favorable da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural ao proxecto de desenvolvemento do Campus do Mar no ámbito da antiga Escola de Transmisión e Electrónica da Armada (ETEA) no barrio vigués de Teis.

O departamento autonómico dá así o visto e prace ao documento denominado “Proxecto sectorial PS-3 área científico tecnolóxico 2 en desenvolvemento do Plan sectorial do Campus Científico-Tecnolóxico do Mar nos terreos da ETEA”. Segundo recolle a resolución de Patrimonio Cultural, as actuacións propostas apóianse nun proxecto de rexeneración e posta en valor do espazo recuperando as edificacións existentes –Siemens e Faraday– que presentan valores arquitectónicos singulares para adaptalos aos novos usos previstos no plan.

O informe favorable autoriza o proxecto e indica varias condicións. Desta maneira apunta que con respecto ao grado de protección da edificación Siemens, a representación do ben catalogado non recolle a totalidade, polo que “deberá modificar a mesma, incorporando o conxunto completo do edificio”. Tamén apunta que deberá incorporarse ao documento os contornos de protección que non se recollen nas fichas do catálogo nin nos planos de ordenación.

Proxecto de urbanización do PS-1

Pola súa banda, a Vicepresidencia Segunda e Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda xa aprobou en setembro de 2022 o proxecto construtivo correspondente á urbanización do PS-1 do ámbito da antiga ETEA, pero a Consellería de Infraestruturas e Mobilidade segue á espera de que o Concello de Vigo poña a súa disposición os terreos para proceder coa licitación.

A Xunta de Galicia conta con partidas específicas, por un importe total de 12,3 millóns de euros, para desenvolver o sistema viario principal, desde a Avenida da Mariña ata a Praza de Armas. A actuación permitirá gañar un novo espazo para a cidadanía, desde o vieiro, o peirao e á explanada. Ademais, a urbanización supoñerá a dotación de servizos básicos ás diferentes parcelas da ETEA, desde abastecemento de auga, gas e enerxía eléctrica, ata as telecomunicacións. Tamén o saneamento e a rede contraincendios.

Solicitude formal ao Concello de Vigo

Por parte da Axencia Galega de Infraestruturas (AXI) xa se solicitou formalmente ao Concello de Vigo a posta a disposición dos terreos en xullo de 2021 e en setembro de 2022 sen que ata o momento houbese pronunciamento favorable a este investimento do Goberno galego nunha área de actuación total de 2 hectáreas (20.029 m²).

O proxecto contempla a recuperación da praza como un novo espazo público, cunha grada e unha varanda sobre o mar. Así, están previstos 6.150 m2 de adoquín, 5.260 m2 de formigón, 3.400 m2 de lousas de granito, 170 metros gradas de granito e 490 metros de varanda. Ademais, as zonas verdes e o carril bici terán 800 m2 de terrazo, 3.000 m2 de áreas verdes e 50 novas árbores, sen incluír as árbores xa existentes que se conservarán.

A Deputación traballa nun proxecto para a dixitalización do ciclo da auga na provincia, cun orzamento de 10M€

0

O proxecto, que inclúe actuacións para o control e a correcta xestión e uso da auga, beneficiará aos 24 concellos da provincia con poboación comprendida entre os 5.000 e os 20.000 habitantes

A Deputación de Pontevedra avanza no proxecto de “Dixitalización e mellora da eficiencia do ciclo urbano da auga en todos os municipios de entre 5.000 e 20.000 habitantes da provincia de Pontevedra” para optar á segunda convocatoria de subvencións para a dixitalización do ciclo de auga financiada con fondos europeos. O proxecto provincial, dunha duración estimada de 30 meses, ten un orzamento global de preto de 10 millóns de euros e ten por obxectivo implantar medidas destinadas a analizar, dixitalizar e xestionar o ciclo de auga de 24 concellos da provincia (Baiona, Bueu, Caldas, Cambados, A Cañiza, Cerdedo-Cotobade, Gondomar, O Grove, A Guarda, Meaño, Moaña, Nigrán, Poio, Ponte Caldelas, Ribadumia, O Rosal, Salvaterra de Miño, Silleda, Soutomaior, Tomiño, Valga, Vilaboa, Vila de Cruces e Vilanova de Arousa), cunha maior transparencia e colaboración entre administracións, xestores e usuarios.

A transformación dixital da xestión do ciclo da auga é clave para conseguir unha maior resiliencia fronte aos riscos climáticos, garantindo a súa sostibilidade ambiental, económica e social. Para elo, o proxecto ten como obxectivos realizar unha diagnose do estado actual das instalacións que compoñen a xestión do ciclo urbano da auga, proporcionar datos reais sobre o seu estado, lograr a xestión eficiente dos recursos hídricos dispoñibles, reducir a contaminación das rías, dispoñer de ferramentas que permitan o análise de diferentes escenarios e dispoñer de modelos matemáticos para coñecer o comportamento e identificar os puntos críticos. Todo elo baseado na sensorización dos sistemas de auga potable e saneamento que trasladará os datos á unha plataforma de xestión da información que, á súa vez, aportará documentación sobre a situación das instalacións da auga e como melloralas.

Fases do proxecto

O proxecto contempla tres fases: diagnose, sensorización e plataforma dixital. Na primeira fase levaranse a cabo traballos de revisión  das instalacións que compoñen o ciclo da auga, así como realizarase un levantamento topográfico das redes e redactarse un plan de emerxencia ante situacións de seca nos concellos onde non exista.

Na fase segunda, sensorización, instalaranse sensores nas distintas etapas do ciclo da agua (caudalímetros, sondas de nivel, sensores multiparamétricos da calidade da auga, contadores intelixentes, etc.) que contarán con equipos de transmisión, soporte e anclaxes necesarios para a súa montaxe e posta en funcionamento.

Finalmente, a terceira fase contempla o desenvolvemento dunha plataforma dixital que realizará unha modelización do sistema, tratando os datos obtidos nas fases anteriores mediante o emprego da Intelixencia Artificial. Deste xeito, será posible, entre outras cuestións, identificar alarmas, telexestionar o sistema, monitorizar e analizar a información, crear patróns de consumo e predicións.

Resultados esperados

O proxecto pretende mellorar o estado das masas de auga e do resto de obxectivos da planificación hidrolóxica, así como impulsar a eficacia e eficiencia na xestión dos recursos hídricos xa que, entre outras cuestións, un maior control dos sistemas de bombeo e de tratamento leva aparellado unha mellora da eficiencia enerxética dos equipos reducindo un 10% o consumo.

Tamén pretende poñer en marcha solucións de adaptación ao cambio climático e abordar o reto demográfico, mellorando a xestión do ciclo da auga nas contornas do rural.  Igualmente, o proxecto permitirá optimizar os recursos financeiros dos concellos e fomentar a transparencia no uso e xestión do ciclo urbano da auga. Ademais, grazas á monitorización das infraestruturas, á optimización dos procesos e á xestión centralizada, fomentará modelos sostibles de Smart Cities.

El PP de Vigo pide al Gobierno local las máximas garantías de seguridad tras la renuncia del director de emergencias por fallos en el dispositivo navideño

0

La formación exige explicaciones sobre las razones que han llevado al suboficial del cuerpo de bomberos a dimitir por “incumplimientos en el protocolo” y las medidas que se adoptarán a dos días de la Nochebuena

El concejal del PP de Vigo, Fernando Gónzalez Abeijón reclamó este sábado al Gobierno local “máximas garantías de seguridad”, toda vez que ha trascendido la renuncia del director de emergencias por fallos en el dispositivo navideño vigués. A este respecto, el edil lamentó la “incapacidad” del equipo de Abel Caballero para diseñar un Plan Especial de Navidad y pidió tomarse en serio las advertencias de los servicios de emergencias cuando alertan de la “imposibilidad” de responder a tiempo a una eventual urgencia.

A este respecto, la formación exige explicaciones sobre las razones que han llevado al suboficial del cuerpo de bomberos a cargo del dispositivo de emergencias de las luces a dimitir por “incumplimientos en el protocolo” y las medidas correctoras que se adoptarán a dos días de la celebración de la Nochebuena.

“¿Qué es lo que tiene que pasar para que el Ejecutivo local reaccioné?”, se ha preguntado el edil, quien razonó que la seguridad de los vigueses y los turistas que nos visitan estos días “tiene que ser la prioridad, ninguna otra”. Abeijón, que censuró que el alcalde esté más preocupado por contar visitantes que por garantizar los efectivos necesarios en las horas de mayor afluencia, incidió en que “el PP lleva meses alertando de que el dispositivo diseñado para las Navidades por un supuesto Comité Especial que nadie conoce, ni es efectivo ni está funcionando”.

Por otro lado, el concejal popular ha llamado la atención sobre la aprobación este viernes en la Junta Local de Gobierno del concurso para la redacción del plan de emergencias y autoprotección de las Navidades hasta 2027, como muestra evidente de la “incompetencia municipal” para gestionar la seguridad en la ciudad. En su opinión, que se tuviera que recurrir a un contrato menor para dar cobertura a la edición de este año es una “chapuza de libro” que debe tener responsabilidades políticas, en clara alusión a dimisión o cese de la edil responsable del área, Patricia Rodríguez.  

Dous novos ataques a buses de Vitrasa

0

Aínda que non houbo que lamentar danos persoais, dende a compañía advirten do risco que supón para o persoal e a cidadanía estes actos violentos que están a suceder de forma recorrente desde o comezo da folga indefinida  

Onte á tarde, dous autobuses da compañía sufriron novos ataques. En concreto, ás 19:15h o autobús que realizaba a liña 5A sufriu a picada en dúas das rodas. O vehículo atopábase parado na rúa Pedra Seixas mentres o persoal de condución facía o seu descanso quen, cando se incorporou, detectou a picada nas rodas.

Pouco máis tarde, ás 21:50h o autobús que facía a liña 15A ao seu paso pola avenida da Ponte recibiu un impacto na fiestra dianteira provocando a rotura da mesma. Non levaba viaxeiros a bordo.

Non houbo que lamentar danos persoais pero, dende Vitrasa, advirten do risco que supón para o persoal e a cidadanía estes actos violentos que están a suceder de forma recorrente desde o comezo da folga indefinida.  

A compañía reitera as desculpas aos usuarios e lembra que garante a prestación dos servizos mínimos que atenden a todos os barrios da cidade e que poden ser consultados en www.vitrasa.es ou nos teléfonos de atención ao viaxeiro 986 29 16 00 / 986 20 74 74.