El Verano de Fnatic

El archiconocido combinado Europeo del League of Legends arrasa en la LEC este verano.

Hay muy pocas personas en Europa interesados en el LoL que no conozcan a Fnatic. El equipo del combinado Europeo es uno de los equipos más antiguos, respetados y habilidosos de Europa y el Mundo. 

Hace unos meses el equipo experimentó muchos cambios. Y muchos de ellos fueron muy drásticos. La marcha de Erik «Rekkles» Larsson, su antiguo capitán, sería uno de los más destacables. 

Los roces que hubo entre Oskar «Selfmade» Boderek y Gabriel «Bwipo» Rau también dieron mucho de qué hablar en su momento. El League of Legends profesional puede ser muy estresante.

Con todo, el equipo ha salido adelante. Sus miembros han crecido, han mejorado y poco a poco han demostrado ser dignos de formar parte de uno de los mejores equipos de Europa. 


Además, la actualización de los contratos de varios jugadores y miembros del equipo técnico son buenas noticias. Pues esto nos deja claro que tanto la administración como los propios chicos de Fnatic se encuentran cómodos con su actual composición. 

El split de la LEC veraniego es una monumental prueba de este crecimiento y esta mejoría. Tres derrotas contra nueve victorias en lo que va de la jornada. Y eso sin entrar en los detalles de las victorias. 

No me gusta exagerar estos encuentros, pero me temo que ayer Fnatic barrió el suelo de la LEC con el equipo de Astralis. El encuentro fue un aplastante 7 a 27, con una diferencia de casi veinte mil de oro de ventaja hacia el final del encuentro. 

Esta noche, los jugadores de Fnatic se enfrentarán a sus eternos rivales de G2. El clásico europeo de la LEC promete más que nunca y todos los fans estamos ansiosos de ver cómo acabará esta vez. 

¿Conseguirán Rekkles y Caps sobreponerse a su antiguo equipo? 

Lo único que es seguro es que en este duelo de titanes, Fnatic luce más preparado y efectivo que nunca. 

Y España se sigue creyendo una democracia

«En realidad el poder reside en un dictador, pues nada se decide en contra de la voluntad del presidente (en el gobierno no se vota), ni nada que implique decisión de poder se hace a sus espaldas, ni nada justifica ante ese pueblo, ni siquiera explica el motivo de sus decisiones. Todo, absolutamente todo, lo decide Pedro Sánchez en una especie de Absolutismo en estado puro»

España se cree una democracia.

Ningún ciudadano con derecho a voto ha votado para designar presidente del gobierno. Algunos ciudadanos madrileños con derecho a voto, han elegido la lista del PSOE (cerrada, blindada y elaborada, en función de fidelidades, por la oligarquía que dirige el partido) a diputados por Madrid. En ella iba de primero, con lo que irremediablemente saldría elegido aunque nadie le hubiese votado personalmente, el actual presidente del gobierno

Constituido el parlamento (poder legislativo), los elegidos diputados, siguiendo los dictados, no de sus conciencias o promesas electorales, sino los de sus propios partidos (disciplina de partido), quienes han decidido crear una alianza, compuesta por socialistas, comunistas, independentistas, antiguos terroristas, etc. han votado (no los ciudadanos) para nombrar presidente del gobierno a Pedro Sánchez, quien a su vez ha nombrado (no los ciudadanos) de forma absolutamente arbitraria, a todos los componentes del gobierno (poder ejecutivo).

Nadie pues, absolutamente nadie en el gobierno (poder ejecutivo), ha sido votado por ciudadano alguno para tal fin, y recordemos que democracia significa el poder del pueblo y por tanto un presidente no es más que un delegado del pueblo a quien debe todo tipo de explicaciones que el pueblo debería aprobar.

En realidad el poder reside en un dictador, pues nada se decide en contra de la voluntad del presidente (en el gobierno no se vota), ni nada que implique decisión de poder se hace a sus espaldas, ni nada justifica ante ese pueblo, ni siquiera explica el motivo de sus decisiones. Todo, absolutamente todo, lo decide Pedro Sánchez en una especie de Absolutismo en estado puro.

Para mayor gravedad, no es el pueblo quien lo puede destituir en cualquier momento, como sería de rigor si realmente el poder residiera en el pueblo, y el presidente incumpliese sus promesas, como hace regularmente, son los aliados que lo sostienen quienes lo chantajean permanentemente, aunque su representación popular sea mínima, a quienes se debe para mantenerse en el poder y ante quienes se cuadra, obedece y se baja los pantalones. No ante el pueblo.

En esas condiciones y con el fin último de mantenerse en el poder a toda costa, ha ido colocando en los distintos ministerios a comunistas, podemitas, secesionistas, ultra feministas y toda la tropa que lo sostiene, con independencia de la idoneidad de cada uno para el cargo que ocupe, en detrimento del acceso a puestos de responsabilidad para expertos en bien del pueblo, llegando a colocar como vicepresidente, a un comunista declarado tras jurar que nunca se aliaría (no es NO), pues sería incapaz de dormir si lo hiciera, en un alarde del uso de la mentira absolutamente extraordinario, materia en la cual se supera a diario.

Y España se sigue creyendo una democracia.

Pero le llega el protagonismo al dinero que cae del cielo: Europa.

Curiosamente Europa, en este mundo global occidental, no solo son los que creemos nuestros, sino que para cuestiones de parné y alianzas (OTAN) trabajan muy de la mano del primo de zumosol, los EEUU, quienes tienen muy claro quienes son sus amigos y quienes no.

España para Europa es el derroche, la irresponsabilidad, la deuda externa, la corrupción y el permanente deficit presupuestario, pero para EEUU es más, es el gobierno socialista-comunista-terrorista, los aliados de los dictadores comunistas sudamericanos, el coletas financiado por Irán, el presidente socialista de un partido (PSOE) cuyo anterior en el cargo, el tonto de Zapatero, despreció la bandera americana (el peor insulto a un yanki), sigue “asesorando” a Maduro, y recaudando para un partido que se financia con dinero venezolano (las maletas llenas de dinero que recibieron en Barajas de manos de la vicepresidenta venezolana), situaciones que aunque aquí se nos nieguen o escondan, los americanos las tienen muy presentes, de ahí que Biden no le hiciese el menor caso, ni siquiera se dignase mirar a nuestro presidente, por muy dictador que sea en España, en la famosa “cumbre bilateral” del pasillo, en la que no llegó a articular palabra.

Y llegan las condiciones: Con los separatistas haz lo que quieras, son cosa tuya, pero en la Europa del dinero no queremos a un vicepresidente comunista y, en su lugar, exigimos más poder para una vicepresidenta en la que confiamos, con quien nos entendemos, y a quien podemos encomendar la prudencia en el despilfarro.

Así las cosas y contando con que para octubre está previsto un Congreso del partido que ha de ser determinante a la luz del caos interno que está suponiendo la liquidación del viejo partido, procede una remodelación del gobierno, aunque unos días antes hubiera comunicado públicamente que ello no era para nada una prioridad en estos momentos (al revés te lo digo para que lo entiendas). Lo habitual.

¿Con que planteamientos? Veamos.

Una vez echado Iglesias, sin cuya condición no hay dinero, ofreciéndole una salida como futuro presidente de la Comunidad de Madrid, sacrificando para ello al iluso y tristón catedrático (les salió el tiro por la culata) y elevada la posición de Calviño a un puesto inamovible, cumple acorazar los intereses internos

Para que quede bien claro quien manda, sin sombra alguna de dudas, al tiempo que se avisa a todos los navegantes que el dictador no se casa con nadie y que los errores o los fracasos son de otros, se tira por la borda al principal asesor y “hombre fuerte” hasta ahora, el que se tiraría por un barranco si el presidente se lo pidiera, (solo ha tenido que empujar), Iván Redondo, un personaje mal visto en el partido y enfrentado a la vicepresidenta, culpable del fracaso en Madrid, y excesivamente ambicioso para quienes llaman a la puerta del poder.

Su vicepresidenta primera, enfrentada a Redondo, la mal encarada Carmen Calva (lo de calvo no encaja), también debía caer por el mismo precipicio, al igual que su ministro de cabecera, Ábalos, el ex portero de discoteca, el del aeropuerto y las maletas del caso Delcygate, el de la subvención a la prácticamente inexistente Plus Ultra, quien aun no se explica la caída, tras poner la retaguardia en pompa en favor del presidente tantas y tantas veces. También su ministro de Justicia, “culpable” de los indultos, y Gonzalez Laya, otra culpable, de lo de Marruecos y lo de Ceuta.

Ya en clave interna electoral, no se cesa ni a ultra feministas, ni a homosexuales, ni a aliados y aliadas por muy cazurros que sean, aunque prefieran el marisco gratis que la carne, al tiempo que se incrementa la cuota de género y se sustituyen ministros no militantes por ministras de la ejecutiva del partido y poder local, de cara a la necesaria mayoría en el próximo congreso, donde ya preparar la demolición controlada de los resquicios de viejas glorias y de auténticos socialistas, una tropa que ya no interesa al dictador, preocupado únicamente por la perpetuación del sanchismo como única opción a la que, sin duda, un partido pastoreado a la llamada del reparto de prebendas, puestazos y puestecitos, que para todos hay, nadie se opondrá en el remodelado partido, al tiempo que el rebaño socialista de calle, bien pastoreado por los medios a sueldo, y a quienes se les inculca lo de la fE, o la imposibilidad de apostatar so pena de traición a unos “ideales”, hoy ya inexistentes, seguirán apoyando.

Antiguas fidelidades liquidadas (siempre seguirá habiendo quien cree que los dictadores mantienen amistades), aparecen las nuevas en las figuras de Oscar López (“amigo personal”) y Feliz Bolaños (nuevo “hombre fuerte”), junto con el presidente, un trio de hijos políticos de Pepiño Blanco (!manda carallo!), a lo que habrá de seguir toda una retahíla de nuevos Secretarios de Estado, nombramientos todos ellos a efectos de fortalecen el poder en el partido.

En cuanto al voto vasco (acabados los asesinatos, siempre a la espera de lo que caiga) y sobre todo el catalán (el hecho diferencial), solo es cosa de ir dando largas por un lado a sus planteamientos secesionistas, al tiempo que se va soltando dinero, dinero y más dinero, no para el progreso del pueblo y sus necesidades, sino para ir sufragando sus infraestructuras independentistas, haciendo la vista gorda, a la espera de que no lo denuncien los “fascistas” de VOX, con la derechita cobarde a la espera, y mantenerlos así aliados en el sostenimiento del dictador.

Visto lo visto, donde ningún ministro ha sido designado en función de sus conocimientos específicos sobre determinada materia, ¿alguien pudiera pensar que de haber una democracia de verdad y de ser elegidos democráticamente por el pueblo, el resultado sería el mismo?. Pongamos un ejemplo sangrante: Miguel Octavi Iceta i Llorens. Socialista, catalán, homosexual y bailón, como elementos más significativos de sus méritos conocidos, es nombrado ministro de Cultura y Deportes. 

En el aspecto cultural, no se le conoce significación alguna, más que su querencia a hacer el indio bailón en los mitines y su afición por la música de Rocío Jurado, de quien dice conocer todas las letras de sus canciones, así como hacer poesía de inspiración japonesa. 

Ya en lo formativo no pasó del bachillerato, intentando sucesivas veces dar algún paso en la Universidad sin éxito alguno, mientras en lo laboral parece ser que tampoco se le conoce experiencia alguna, ni en la empresa pública ni privada, habiendo vivido al amparo de una situación familiar boyante a lo largo de su azarosa vida, disponiendo actualmente de dos viviendas en Barcelona y alguna propiedad compartida.

En lo deportivo no parece tener claro si un balón es redondo o cuadrado, aun cuando al parecer es sobrino de un ex jugador de fútbol del At. de Bilbao (indudable mérito a considerar). 

Limitándonos a lo privado, al parecer tiene un novio desde hace unos diez años, aunque todavía en el armario, que trabaja en el sector de la “comunicación”. 

En cuanto al servicio militar no llegó a cumplirlo al haber librado, aprovechando sucesivas prorrogas por motivos diversos, no publicados. 

Tampoco se conoce si a pesar de todo ello, su nombramiento obedece a una labor de investigación que fructificara en un intenso trabajo sobre como atender de forma efectiva las necesidades del país en materia cultural y deportiva, con propuestas de hondo calado en el bien patrio, claro que es evidente que en este país, el deporte no precisa de ministro alguno para ser lo que mejor funciona y mejores resultados y orgullo nos proporciona, mientras lo de la cultura parece no interesarle a nadie, por muy socialista que se crea. !Que más da!  Y España se sigue creyendo una democracia.

Por otra parte hoy en España existe una crisis que pocos consideran y de la que nadie habla, salvo para reírnos un poco con las chorradas de los fanáticos, fanáticas y fanátiques del ultra feminismo y del despiste de género, y es la crisis de las palabras, la de su significado y su puesta al día, a veces una crisis de ejemplos absurdos pero a veces significativos. Me quiero referir a las mafias, concretamente a las políticas.

Vayamos, como tantas veces, a la RAE y sus definiciones. En su acepción tercera define “Mafia” como grupo organizado que trata de defender sus intereses sin demasiados escrúpulos, (la mafia del petróleo, cita). 

Es evidente que hay que avanzar un poco más, ya que si a la política española no la calificamos de mafia, ¿de qué entonces?.

¿Acaso los partidos políticos no son ya grupos organizados que tratan de defender sus intereses sin demasiados escrúpulos?.

Y España se sigue creyendo una democracia.

Una democracia representativa a través de la mafia.

Pero hay algo peor, en lugar de botarles, les votamos, los medios, donde nadie denuncia estas barbaridades, nos hacen creer que todo esto que sucede es lógico, y muy democrático, y nosotros nos lo creemos.

Porca miseria.

Detenido un hombre por amenazar a su madre de 77 años con un cuchillo en la Travesía de Vigo

0

Ayer, sobre las 22:45 horas, se recibió un aviso desde la calle Travesía de Vigo, donde al parecer un varón había tenido un altercado con su madre esa misma tarde.

Los agentes de la Policía Local de Vigo se trasladaron al domicilio, donde identificaron a la supuesta víctima, que resultó ser C. H. C. de Vigo y 77 años de edad. La mujer manifestó que se encontraba descansando en su cama cuando su hijo entró en la estancia increpándola a voces, sujetándola violentamente, levantándola a la fuerza y llevándola a la cocina donde la amenazó.

Poco antes, indicó que le había exigido que le entregará 150 € y ante su negativa, llegó a amenazarla con un cuchillo. El hombre se ausento del domicilio en el momento que se percató de la inminente llegada de los agentes.

Si bien posteriormente volvió, abriendo con una llave y forzando el cerrojo de la puerta, siendo nuevamente solicitada la presencia policial. En esta ocasión los agentes pudieron proceder a la detención de J. M. S. H. de Vigo y 51 años de edad, por la supuesta comisión de un delito Violencia en el Ámbito Familiar.

Detenido por pegar y amenazar con un cuchillo a una mujer en la plaza de América

0

Ayer, a las 11:16 horas, se recibió una llamada en la Sala de Comunicaciones del 092 de la Policía Local de Vigo. En ella, un particular informaba que en la plaza de América había observado como un varón agredía a una mujer, añadiendo que el aludido portaba un cuchillo.

Rápidamente al lugar se trasladaron varias dotaciones policiales que identificaron a un testigo de los hechos. Este manifestó qué le llamaron la atención los gritos de un individuo, observando como propinaba dos puñetazos a una mujer.

Esta versión fue corroborada por otro testigo, que añadió que había observado como al citado se le cayó un cuchillo, que recogió del suelo escondiéndolo entre sus ropas y huyendo en dirección Avenida Castelao.

Al poco tiempo los agentes localizaron a la víctima, que resultó ser N.T. L. D. de Vigo y y 29 años de edad. Identificó a su agresor, indicando que había mantenido hace un año una relación con él y que a consecuencia de una discusión, minutos antes, le había propinado dos puñetazos y varias patadas, llegando a amenazarla con cuchillo y huyendo posteriormente hacia la Avenida Castelao al verse observado.

Los agentes observaron que la víctima presentaba varias lesiones en el rostro, pero se negó a ser trasladada al centro médico para que le realizasen pruebas que pudiesen determinar el alcance de las lesiones sufridas.

Posteriormente se desplazaron al piso dónde reside el supuesto agresor, J. E. C. de Vigo y 31 años de edad, localizándolo en el rellano interior y negando los hechos.

Ante todas las versiones coincidentes, los agentes procedieron a su detención por la supuesta Comisión de un Delito de Maltrato en el Ámbito Familiar.

El individuo, en el momento de ser informado sobre su detención, comenzó a mostrar una gran resistencia activa, braceando enérgicamente y llegando a extraer la defensa de uno de los agentes, siendo inmediatamente inmovilizado y reducido.

O BNG de Vigo apoia o persoal de Vitrasa e reclama ao Goberno de Caballero que deixe de ser “cómplice” das grandes empresas concesionarias

0

A fronte nacionalista reclama que o executivo local exerza as súas competencias como titular do servizo e actúe diante dos incumprimentos da concesionaria do bus urbano

Xabier P. Igrexas: “Non podemos permitir que unha empresa que recibe millóns e millóns de euros do Concello teña atrasos no pago dos salarios, nin que o persoal condutor non poida realizar os descansos necesarios durante a súa xornada”

Tras o anuncio por parte do Comité de Empresa de Vitrasa do inicio dun novo proceso de mobilizacións por causa dos incumprimentos da concesionaria do servizo de autobús urbano de Vigo, o Bloque Nacionalista Galego trasladou publicamente o seu “total apoio” ao persoal do servizo e reclamoulle ao Goberno municipal de Vigo que deixe de ser “cómplice” dos incumprimentos das grandes concesionarias privadas.

O concelleiro do BNG de Vigo, Xabier P. Igrexas, lembrou que “levamos moito tempo advertindo o Goberno de Abel Caballero da súa total inacción diante dos reiterados incumprimentos de Vitrasa, unha das grandes concesionarias que recibe millóns de euros de diñeiro do Concello todos os anos”.

Para Igrexas é gravísimo o denunciado polo Comité de Empresa, dado que os incumprimentos da concesionaria estarían a impedir mesmo a realización dos necesarios descansos do persoal condutor durante a xornada, así como o alargamento “maratoniano” da mesma por acima das 10 horas. Aliás, engádese a sistemática desatención da empresa das demandas do seu cadro de persoal en ámbitos como a seguridade e hixiene no traballo, así como a relaxación na aplicación das medidas preventivas fronte á Covid19.

Goberno cómplice

Diante desta situación, o portavoz municipal nacionalista denuncia a complicidade “por acción e por omisión” do executivo local. “O Goberno de Caballero colócase unha e outra vez do lado de Vitrasa, sexa por acción, agasallándolle cunha prórroga da concesión, ou por omisión, sen exercer as súas responsabilidades como titular do servizo permitindo que se incumpra o prego concesional e da normativa laboral”, afirmou. Desde o BNG volven instar o Goberno municipal a actuar diante de feitos como que se sigan producindo atrasos no pago de salarios, que se produce, lembran, por parte dunha empresa que «vén de recibir varios millóns de euros en concepto de indemnizacións pola redución de servizo durante a pandemia».

El área de Vigo vive el mayor incremento de casos activos en un día de toda la pandemia

0

Ayer se registraron 285 nuevos pacientes en observación, que eleva el total hasta los 2.130, cifra similar a la contabilizada a mediados de febrero

Durante las últimas 24 horas se realizaron 2.025 pruebas diagnósticas que arrojaron 292, lo que sitúa la tasa de positividad de la jornada en el 14,4%, el triple de lo recomendado por la OMS

La incidencia acumulada a 7 días en la ciudad sigue subiendo y alcanza ya los 307,6 casos por cada 100.000, mientras que las UCI suman dos pacientes, uno más que hace 24 horas

La quinta ola, esa denominada ‘ola joven’ de la pandemia por el rango de edad de la población a la que afecta, sigue su curso en el área de Vigo. Y lo hace de un modo imparable en lo que a contagios y nuevos casos activos se refiere. Hasta tal punto es así, que la comarca vivía ayer el mayor incremento de casos activos en un sólo día de toda la pandemia: 285 nuevos pacientes en observación.

Nunca, en toda la serie histórica desde marzo del año pasado, se había alcanzado esta cifra, a la que se llega después de que en las últimas 24 horas se llevasen a cabo 2.025 test diagnósticos que arrojaron 292 positivos, frente a las 35 altas concedidas. De este modo, la tasa de positividad se dispara hasta el 14,4%, el triple del 5% recomendado por la OMS para entender la pandemia controlada en un territorio.

Este escenario está elevando también a parámetros desconocidos la incidencia acumulada a siete días en la ciudad de Vigo, que sube hasta los 307,6 casos por cada 100.000 habitantes, 29 más que ayer. A 14 días, el parámetro se sitúa en los 443,3 casos, acercándose ya mucho al medio millas de casos que marca el límite de nivel máximo.

Este continuo incremento de la nueva ola se traslada, poco a poco, a la presión asistencial, aunque a un ritmo mucho más bajo que hace unos meses: la última vez que el área de Vigo tenía una cifra similar a los 2.130 contagios activos, fue a mediados de febrero, y entonces había 25 pacientes en UCI y 115 en planta. Hoy la comarca suma dos hospitalizados en UCI y 15 en planta, cifras, no obstante, que se han duplicado en la última semana.

Galicia, mil contagios activos más en un día

El escenario de Vigo es extrapolable al conjunto de la Comunidad, ya que Galicia incrementa hoy de nuevo la cifra de pacientes en observación. La Comunidad registra 9.417 contagios activos, lo que supone 1.098 casos más que ayer.

De ellos 1.517 son del área de A Coruña, 797 de la de Lugo, 1.778 de la de Ourense, 1.709 de la de Pontevedra, 1.137 de la de Santiago y 349 de la de Ferrol.

Asimismo, la presión asistencial en la Comunidad empeora en planta con 79 pacientes hospitalizados (-3) pero empeora en en UCI con 20 pacientes ingresados (+6). El cómputo de fallecidos se mantiene en 2.442.

El TSXG retira la patria potestad durante cinco años a un condenado por agredir sexualmente a su pareja, encerrarla y atarla

0

El alto tribunal gallego considera probado que, en una ocasión, la ató con una cuerda y la dejó encerrada en el taller de la vivienda que compartían en Vigo tras haberla agredido sexualmente y sacarle fotografías

La Sala de lo Civil y Penal del Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) ha confirmado la sentencia de la sección cuarta de la Audiencia Provincial de Pontevedra que condenó a 25 años y siete meses de cárcel a un acusado de maltratar de forma habitual a su pareja, con la que comenzó la relación cuando ella tenía 15 años, y con la que tiene una hija en común.

El TSXG, al igual que en la sentencia de primera instancia, considera probado que, en una ocasión, la ató con una cuerda y la dejó encerrada en el taller de la vivienda que compartían en Vigo tras haberla agredido sexualmente y sacarle fotografías.

El condenado envió las imágenes por wasap a un hombre que la víctima tenía entre sus contactos, quien, al recibirlas, alertó a la policía. La Audiencia, que lo consideró culpable de un delito de maltrato habitual, agresión sexual, detención ilegal, lesiones y revelación de secretos, también le impuso la prohibición de comunicarse y aproximarse a la víctima durante 25 años y medio, así como cinco años de libertad vigilada.

El TSXG estimó el recurso de apelación presentado por el Ministerio Fiscal y le impuso, durante un periodo de cinco años, la privación de la patria potestad. Además, el alto tribunal gallego, lo condenó a la prohibición de acercarse y comunicarse con la menor durante los periodos temporales establecidos respecto de su madre. Ambas medidas, según la Sala, se justifican “atendiendo a la gravedad de los hechos y consiguiente riesgo inherente respecto de todos los miembros de la unidad familiar”.

A Audiencia condena a 19 anos de cárcere a un home que tentou asasinar á súa muller en Ponteareas

0

A sección cuarta da Audiencia Provincial de Pontevedra condenou a 19 anos de cárcere a un home que tentou asasinar á súa muller o mesmo día no que chegaron a un acordo sobre o procedemento de divorcio. Os maxistrados consideran acreditado que o sospeitoso, que tiña vixente unha orde de afastamento da vítima e do seu domicilio, situado no municipio de Ponteareas, ese día, o 15 de xaneiro de 2020, accedeu ao anexo da casa, onde permaneceu ata que entrou á súa exmuller e a atacou cun obxecto contundente metálico similar a un machete ou atizador coa intención de causarlle a morte.

O tribunal asegura que a golpeou na cabeza “sen aviso previo”, de forma que a vítima careceu de posibilidade de evitar o golpe. Ademais, o sospeitoso, unha vez que a súa exesposa caeu ao chan, “seguiu golpeándoa reiteradamente co obxecto contundente que portaba”. Os berros alertaron ao fillo do matrimonio, que estaba na vivenda e acudiu en auxilio da súa nai. Cando viu que estaba no chan e o seu pai a golpeaba, volveu a casa e colleu unhas tesoiras para defendela, pero ao saír do inmoble, o seu pai golpeouno na cabeza co mesmo obxecto co que atacara á súa nai. Tras tirar ao seu fillo ao chan, produciuse un forcexo e o afectado saíu a pedir axuda, polo que o seu pai abandonou o lugar dos feitos.

O acusado foi condenado como autor dun delito de asasinato en grao de tentativa, coa agravante de parentesco e de xénero, así como por un delito de lesións e outro de quebrantamento de condena. Ademais da pena de prisión, a Audiencia impúxolle o pago dunha indemnización de 47.000 euros á súa seu exmuller e, ao seu fillo, de 15.500 euros polas lesións, os días de curación, as secuelas e o dano moral que lles causou.

Feijóo solicita un «esfuerzo especial de 10 semanas» a los jóvenes a la espera de las vacunas

0

Alerta de que las UCI empiezan a recibir a menores de 40 años y de que «las infecciones se están incrementando exponencialmente»

Ante el creciente y continuo incremento de casos que comienza a reflejarse en nuevas hospitalizaciones, el presidente de la Xunta, Alberto Núñez Feijóo, se ha dirigido hoy a los jóvenes gallegos -principal núcleo de contactos- para demandarles «un esfuerzo especial de 10 semanas»

En este sentido, Feijóo ha lamentado que las «vacunas que remite Sanidad no son suficientes» para poder atender a varios grupos de edad y ha recordado que «el virus sigue con nosotros». «Las infecciones se están incrementando exponencialmente», ha subrayado, apuntando también que la «inmunidad no se consigue con el 70%, necesitamos subirla al 90%».

En este escenario, Feijóo ha puesto en valor el hecho de que Galicia «es la comunidad con más personas vacunadas mayores de 40 años», con un 86% de ciudadanos con doble dosis, y la «segunda con más población vacunada con una dosis».

Un escenario en el que faltan ahora los menores de 30 años, reconoce el presidente gallego, que alerta de que las UCI empiezan a recibir a menores de 40, un dato «inaudito» en comparación con lo ocurrido en olas anteriores en las que la media «sobrepasaba los 80» años.

Da India a Vigo para desenvolver unha nova técnica non invasora de detección precoz de cancro de pulmón

0

Krishna Kant incorporouse este ano á Universidade cun prestixioso contrato Marie S. Curie, impulsando unha investigación que conta cun orzamento de preto de 200.000 euros e lévase a cabo no CINBIO

No Grupo de Nanobiomateriais Funcionais, dirixido pola investigadora Isabel Pastoriza Santos, están habituados a recibir investigadoras e investigadores de todo o mundo que realizan aquí as súas estancias de pre e pos doutoramento, pero esta é a primeira vez que reciben a un investigador gañador dun contrato Marie Sklodowska-Curie Individual Fellowship (MSCA-IF), un dos contratos de posdoutoramento máis prestixiosos que concede a Comisión Europea. Natural da India e tras pasar polo Laboratorio Ibérico de Nanotecnoloxía, Krishna Kant chegou ao Centro de Investigacións Biomédicas, Cinbio, como investigador principal do proxecto Mi-Scan, un traballo no que busca desenvolver unha nova técnica non invasiva de detección precoz de cancro de pulmón, para o que necesitaba un grupo de acollida experto en nanomateriais plasmónicos e detección SERS, polo que non dubidou en contactar con este equipo vigués e coa doutora Maria Teresa Curiel do hospital HM La Esperanza de Santiago de Compostela, experta en cancro de pulmón que tamén apoia e participa neste proxecto.

Con 173.000 euros de orzamento e 24 meses de duración, Krishna Kant explica que, se todo sae como se agarda, o proxecto Mi-Scan presenta unha “nova e prometedora oportunidade” de detectar o cancro de pulmón nunha fase moi inicial da enfermidade, sen usar ningún tipo de técnica invasora, e valéndose dunha simple mostra de esputo. “Cando o dispositivo estea totalmente desenvolvido haberá a posibilidade de incluílo nos cribados regulares de saúde, cada seis meses ou un ano, tanto para persoas fumadoras como non fumadoras”, recalca o investigador.

O novo dispositivo podería incluírse nos cribados regulares de saúde

A día de hoxe o cancro de pulmón representa a maioría das mortes relacionadas co cancro no mundo. Segundo explica o investigador, os cancros de pulmón clasifícanse en dous tipos: dunha banda, o cancro de pulmón de células pequenas (SCLC), de carácter moi agresivo, xa que non é posible detectalo en etapas iniciais, polo que o diagnóstico é tardío e a esperanza de vida curta; e, da outra, o denominado cancro de pulmón de células non pequenas (NSCLC) menos agresivo e que se pode diagnosticar en etapas iniciais. “Con este proxecto queremos mellorar a detección non invasora desta doenza en fase inicial (I, II) e para iso imos empregar biomarcadores de miRNA, pequenos ARNs que participan activamente na regulación da expresión xénica”, explica Kant.

A idea é desenvolver un dispositivo de microfluídica que empregue sondas de miARN combinadas con nanopartículas de ouro para dirixirse a biomarcadores de miARN presentes nas células cancerosas de pulmón. Aplícase unha metodoloxía de detección de dispersión Raman mellorada en superficie (SERS) para lograr unha detección sensible. Este biosensor funciona con mostras de esputo non invasoras de pacientes, superando as laboriosas e molestas metodoloxías usadas habitualmente para o diagnóstico de cancro de pulmón.

 “Ata o de agora a detección precoz do cancro de pulmón usando unha mostra non invasiva (miRNA de esputo por PCR) está limitada pola súa selectividade e sensibilidade (85-90%), que está por baixo do requirimento clínico (por riba do 95%)”, explica o investigador, ao que engade que, non obstante, espérase que un estreito sinal de espectroscopia SERS con sensibilidade de nivel molecular único logre unha detección múltiple de alta calidade dun panel de biomarcadores de miRNA para cumprir o requisito clínico do sistema de punto de atención (PoC).  “Se todo vai segundo o agardado, ábrese a posibilidade de realizar un diagnóstico de precisión nas fases I e II desta enfermidade, diagnóstico que se levará  a cabo cun dispositivo PoC Mi-Scan que, unha vez creado podería incluírse nos cribados regulares de saúde”, recalca o responsable da investigación.

Un proxecto multidisciplinar que une o ámbito sanitario e o industrial

A multidisciplinariedade do proxecto pode observase de xeito claro na cantidade de colaboradores, de diferente tipo, cos que conta. Dunha banda, a doutora Maria Teresa Curiel e o seu equipo proporcionarán instalacións clínicas e mostras de pacientes para a conclusión e validación exitosa do prototipo e, da outra, a start-up portuguesa de tecnoloxía médica CRIAM, con sede en Braga, será a encargada de desenvolver o sistema de prototipos capaces de facer lecturas automáticas para ensaios clínicos e da súa produción a escala industrial. “Ademais tamén vai colaborar con nós o grupo de Bioloxía Sinténtica do Cinbio, dirixido polo profesor Gustavo Bodelón, pois contan con moita experiencia no campo da biosensibilización con detección SERS”, engade Kant.

O calendario de traballo previsto iniciouse realizando a selección dos mellores biomarcadores de miARN de panel para a identificación do cancro de pulmón na fase inicial.  O seguinte paso será o desenvolvemento dun chip de microfluídica para permitir a detección multiplexada de biomarcadores de miRNA obxectivo en esputo mediante detección SERS. Unha vez desenvolto o chip haberá que integralo cun sistema portátil e optimizar a detección de miRNA en comparación co sistema de detección a escala de laboratorio. O último paso será a fase de validación, tanto do  prototipo como da metodoloxía de estratificación do paciente en fase inicial.