Pablo Bouza y Fernando Groba realizaron junto al grupo las cinco etapas del camino entre Vigo y Santiago de Compostela
Dos enfermeros de Ribera Povisa han participado en la primera ruta xacobea del año de DisCamino como voluntarios. Pablo Bouza y Fernando Groba partieron de Vigo junto al resto del equipo el pasado jueves, 13 de mayo, y tras cinco etapas llegaron a la Plaza del Obradoiro este lunes.
Pablo y Fernando se unieron al grupo tras una propuesta realizada desde el departamento de RSC de Ribera Povisa para sumarse a DisCamino en la primera ruta de este Año Xacobeo realizada en handbike-silla y joelette. Ambos participaron como conductores de las sillas y asistentes de los participantes.
“Tenemos muchas ganas de vivir la experiencia y copiarles las ganas de superación”, aseguraba Pablo Bouza, supervisor de la UCI. Una vez completado el Camino, ha subrayado que sus expectativas se han cumplido con creces. “Nos han enseñado a quitarnos la palabra imposible de la cabeza. No se quejan nunca de los obstáculos y simplemente buscan la manera de sortearlos”, resume.
El grupo, conformado por una veintena de integrantes, partió de Vigo bajo unas condiciones climatológicas adversas que no impidieron completar las etapas según el plan previsto. A lo largo de las cinco jornadas, los peregrinos también tuvieron que hacer frente a imprevistos y averías en las sillas sin perder el buen humor que caracteriza al grupo liderado por Javier Pitillas, propuesto por la Xunta al premio Princesa de Asturias de la Concordia.
Hoxe finalizan a súa formación como especialistas 63 facultativos e 15 profesionais de enfermaría
O Hospital Álvaro Cunqueiro realizou hoxe
a despedida oficial dunha nova promoción de residentes que concluíron o seu
período de formación como especialistas, tanto médicos como enfermeiras.
Os novos facultativos especialistas
pasaron catro ou cinco anos, dependendo da especialidade, nos distintos
servizos, mentres que as novas enfermeiras especialistas formáronse durante
dous anos.
No transcurso deste evento -presidido
polo xerente da Área Sanitaria de Vigo, Javier Puente- os 78 novos
especialistas recibiron unha copia da orla oficial, ademais dun agasallo
institucional.
Os residentes que hoxe terminaron o seu
período de formación distribúense en case todos os servizos: 1 en Anatomía
Patolóxica; 3 en Anestesia e Reanimación; 1 en Anxioloxía e Cirurxía Vascular;
1 en Aparello Dixestivo; 2 en Cardioloxía; 3 en Cirurxía Ortopédica e Traumatoloxía; 2 en Cirurxía
Xeral e Aparello Dixestivo; 1 en Endocrinoloxía e Nutrición; 1 Farmacia
Hospitlaaria; 1 en Hematoloxía e Hemoterapia; 1 Medicina Traballo; 20 en
Medicina Familiar e Comunitaria; 1 en Medicina Física e Rehabilitación; 1 en
Medicina Interna; 1 Medicina Intensiva; 1 en Medicina Nuclear; 1 en Nefroloxía;
1 en Neurofisioloxía; 1 Neurocirurxía; 1 en Neuroloxía; 2 en Obstetricia e Xinecoloxía; 2 en Oftalmoloxía; 1 en
Oncoloxía Médica; 1 en Otorrinolaringoloxía; 4 en Pediatría; 1 en Pneumoloxía;
1 en Psicoloxía Clínica; 2 en Psiquiatría; 2 en
Radiodiagnóstico; 1 en Uroloxía;
e 1 en Xeriatría.
Tamén concluíron hoxe a súa formación 6
especialistas en Enfermería Familiar e comunitaria, 4 máis en Enfermería
Pediátrica, 2 enfermeiras especialistas en Saúde Mental, e 3 matronas
especialistas.
Nestes momentos, na Área de Vigo estanse
formando un total de 380 graduados, que realizan o seu período de
formación especializada tanto en hospitais con en centros de saúde.
El paso a nivel se encuentra en el centro urbano de la localidad, soportando un tráfico de unos 6.500 vehículos diarios
Adif ha iniciado las catas sobre el terreno de cara a la redacción del estudio geotécnico, estudio de alternativas, proyecto básico y proyecto de construcción para la supresión del paso a nivel de O Porriño, en la línea de ancho convencional Monforte de Lemos-Vigo.
El trabajo corre a
cargo de la UTE (Unión Temporal de Empresas) formada por GOC y Prointec,
adjudicataria del contrato por un importe de 854.602,78 euros (IVA incluido).
Estudios
y pruebas previas
El proyecto en redacción permitirá la eliminación del transitado paso a nivel existente en la cabecera sur de la estación de O Porriño. Entre los estudios previos necesarios deben realizarse una serie de trabajos de investigación geotécnica encaminados a determinar la idoneidad técnica de las alternativas objeto de estudio.
Los trabajos geotécnicos en
el entorno del citado paso a nivel incluyen la toma de muestras y el análisis
del terreno mediante calicatas, penetrómetros y sondeos. Para ello, se ha
contado con la colaboración del Concello de O Porriño, que ha facilitado la
tramitación de los permisos necesarios.
Eva García de la Torre, alcaldesa de O Porriño, que comprobó hoy sobre el terreno el desarrollo de las catas, expresó el “agradecimiento del Ayuntamiento con Adif por el cumplimiento de los compromisos adquiridos y por la búsqueda de financiación a través de la UE para materializar esta vieja aspiración de los porriñeses”, según dijo.
La realización de la campaña geotécnica a
lo largo de las próximas semanas va a permitir caracterizar las condiciones del
terreno, aportando información relevante acerca de su comportamiento
geomecánico e hidrogeológico, factores clave para analizar el diseño y los
métodos constructivos más adecuados para las alternativas que ya están siendo
estudiadas.
Una vez completado el estudio geotécnico, se podrá avanzar
en el estudio de alternativas para determinar la solución más idónea para la
supresión del paso a nivel.
Paso a nivel de O
Porriño
El paso a nivel se encuentra situado en el centro urbano de O Porriño, en la cabecera sur de la estación ferroviaria. Debido a la proximidad de las viviendas y su densidad, la supresión del paso entraña una especial dificultad técnica y ha sido objeto de debate en cuanto a planteamientos y propuestas con anterioridad.
El paso está protegido con dobles semibarreras enclavadas y presenta una considerable circulación de tráfico rodado (unos 6.500 vehículos diarios), además del cruce de los numerosos peatones que transitan la zona, y un promedio de 33 circulaciones ferroviarias diarias.
La complejidad de la
actuación en un entorno densamente edificado implica abordar una serie de
estudios y proyectos, destinados a definir las obras que finalmente van a
permitir la supresión del paso a nivel existente.
Este contrato forma parte de las actuaciones previstas por Adif para la supresión y mejora de la protección de pasos a nivel en la Red Ferroviaria de Interés General, con el fin de incrementar las condiciones de seguridad de las infraestructuras de transporte, tanto para los ciudadanos como para las circulaciones ferroviarias. En este sentido, Adif trabaja en la supresión progresiva de aquellos pasos a nivel que más intensidad de tráfico de vehículos y trenes registran, en conformidad con la legislación establecida en esta materia.
Igualmente, durante este proceso, y con el
objetivo de garantizar la seguridad del tránsito viario y ferroviario en los
pasos a nivel en servicio, están previstas actuaciones de mejora de la
protección de los mismos, a la vez que se están analizando nuevas tecnologías
que permitan incrementar su seguridad. Estas acciones contribuyen a la
consecución de diferentes Objetivos de Desarrollo Sostenible: ODS 3 (Salud
y Bienestar), ODS 9 (Industria, Innovación e Infraestructura) y ODS 11
(Ciudades y Comunidades Sostenibles).
Desenvolveu a maior parte da súa traxectoria profesional no servizo de Neurocirurxía do Chuvi
A especialista en neurocirurxía, Rosa Martinez Rolan, incorpórase hoxe, con carácter provisional, ao equipo directivo da Área Sanitaria de Vigo como directora de Atención Hospitalaria.
Licenciada en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Santiago de Compostela, é especialista en neurocirurxía. Ademais, realizou a tese doutoral, polo que tamén é Doutora en Medicina pola Universidade de Santiago.
A maior parte da súa traxectoria profesional está vinculada ao Complexo Hospitalario Universitario de Vigo desde hai 20 anos, traballando primeiro no hospital Xeral-Cíes e posteriormente, e ata a data, no hospital Álvaro Cunqueiro.
Na súa actividade asistencial cabe subliñar a súa especial dedicación ás áreas de neurocirurxía pediátrica, vascular e nervo periférico. Hai que destacar tamén a súa importante labor no ámbito da docencia, sendo colaboradora docente na formación dos médicos residentes e profesora asociada de Ciencias de Saúde na Área de Cirurxía da Facultade de Medicina da USC. Neste ámbito, desenvolveu múltiples colaboracións coa Universidade de Vigo na dirección de teses doutorais e traballos de fin de Master.
La comarca registra hoy 843 contagios localizados tras realizarse ayer 822 PCR que arrojaron 31 positivos (3,8%), contabilizarse 20 curaciones y lamentar una víctima mortal
La presión asistencial se estabiliza tanto en UCI, con 10 pacientes hospitalizados (0), como en planta con 40 (+1)
La incidencia acumulada en Vigo asciende y se sitúa en 64,6 casos por cada 100.000 habitantes, dos más que ayer
El área sanitaria de Vigo ha puesto hoy freno a cinco jornadas consecutivas sin incremento de contagios activos. En concreto, y según los datos que acaba de publicar el Servicio Galego de Saúde, la comarca suma en estos momentos 15 pacientes en observación más que ayer, un incremento que no se producía desde el pasado 12 de mayo. Entonces, el área viguesa contabilizaba 888 casos, frente a los 843 actuales pese a este último incremento.
La subida de hoy se produce después de que ayer se realizasen 822 PCR que arrojaron 31 positivos, lo que sitúa la tasa de positividad en el 3,8%, más de un punto por debajo del límite del 5% fijado por la OMS para entender la pandemia controlada en un territorio. Además, se contabilizaron 30 curaciones y hubo que lamentar una víctima mortal.
Por su parte, la presión asistencial en UCI en los hospitales de la ciudad se mantiene estable. En estos momentos hay 10 pacientes en intensivos, los mismos que ayer. Siete de ellos están en el Álvaro Cunqueiro, 1 en Povisa y 2 en Fátima. Asimismo, hay otros 40 pacientes hospitalizados en planta por Covid, uno más que en la víspera.
La incidencia acumulada a siete días en Vigo empeora hoy, situándose en los 64,6 casos por cada 100.000 habitantes, uno menos que en la víspera.
La situación de Vigo es similar a la del conjunto de la Comunidad. Galicia suma hoy 2.805 pacientes en observación, lo que supone 16 casos menos que ayer.
El área sanitaria de A Coruña tiene 605 casos activos (-21); la de Ferrol, 87 (0); la de Lugo, 179 (+4). En la de Ourense hay 223 (0); en la de Pontevedra, 433 (+7); y en la de Santiago, 435 (+11).
Asimismo, la presión asistencial en la Comunidad es estabiliza tanto en UCI, con 37 pacientes ingresados (0), como en planta, con 139 enfermos hospitalizados (0). El cómputo de fallecidos por Covid se eleva hasta los 2.405 tras notificarse ayer dos víctimas mortales.
Se trataba de un varón de 74 años que permanecía ingresado en el Álvaro Cunqueiro
El área sanitaria de Vigo cierra la jornada con una nueve muerte por Covid notificada por la Consellería de Sanidade. De este modo, la comarca suma 432 fallecidos desde marzo del año pasado a causa de la pandemia.
La víctima era un varón de 74 años que permanecía ingresado en el Hospital Álvaro Cunqueiro.
Se trata de uno de los dos decesos que ha notificado hoy el Sergas. El otro se corresponde con un hombre de 72 años ingresado en el Complexo Hospitalario Universitario da Coruña.
El cómputo total de víctimas que deja la pandemia de Covid-19 en Galicia se eleva así a 2.405. Los dos fallecidos hoy perdieron la vida a lo largo del domingo y tenían patologías previas.
Durante la entrevista, los agentes detectaron que mostraba claros síntomas de encontrarse bajo los efectos del consumo de bebidas alcohólicas
La Policía Local de Vigo impuso la correspondiente sanción administrativa a un joven de 32 años que la madrugada del pasado día 15 circulaba tocando el claxon de modo «insistente» y que, en el correspondiente control de alcoholemia tras dársele el alto, dio positivo.
Los hechos, tal y como describen fuentes policiales, sucedieron en la confluencia de las calles Policarpo Sanz con Colon, a eso de la una y media de la madrugada. El hombre estaba circulando por la ciudad «haciendo un uso insistente de las señales acústicas del vehículo.
En la zona se encontraba patrullando una Unidad de GOA, que procedió a interceptarlo y detenerlo identificando al conductor. Durante la entrevista, los agentes detectaron que mostraba claros síntomas de encontrarse bajo los efectos del consumo de bebidas alcohólicas.
Procedieron en consecuencia, arealizarle las pruebas preceptivas de determinación del grado de impregnación alcohólica, arrojando estas un resultado positivo de 0.63 y 0.60 mg/l de alcohol por aire expirado, lo que no excede el límite penal establecido.
La conducta acarreó finalmente la correspondiente sanción administrativa.
Los funcionarios policiales observaron que en su dirección caminaba una pareja sin utilizar la mascarilla y les invitaron a ponérsela, replicando el varón, de malos modos, que no, porque iba a fumar
La Policía Local de Vigo detenía el pasado día 14 a un hombre, de 28 años y natural de Ourense, por su presunto delito de desobediencia y atentado contra agente de la autoridad, después de que se negase en repetidas ocasiones a emplear la mascarilla y de que se comportase de modo violento cuando fue propuesto para sanción por los agentes.
Los hechos sucedieron sobre las 18.20 horas del mencionado día, cuando un Patrulla de esta Policía Local se encontraba en la zona de O Calvario realizando labores de vigilancia y control en el ámbito de la Seguridad Ciudadana.
Accedieron a la calle Xilgaro, donde se apearon del vehículo Policial para realizar una revisión, observando que en su dirección caminaba una pareja sin utilizar la mascarilla. A tal efecto, se dirigieron a ambos, invitándoles a ponérsela, replicando el varón, de malos modos, que no, porque iba a fumar.
Los agentes constataron que era una excusa, dado que le observaron caminando durante varios metros sin hacer uso de la misma, y tampoco realizó gesto o acción alguna que mostrase intención de fumar.
Dada esta actitud, les invitaron nuevamente a que sela colocasen, informándoles que de no hacerlo, se verían en la obligación a proponerles para sanción.
Ante un nuevo requerimiento, el varón comenzó a mostrarse agresivo, faltando al respeto e insultando a los actuantes. Los agentes trataron de calmarlo, pero el individuo se tornó más agresivo, tratando de dar un cabezazo a uno de los funcionarios, iniciándose un forcejeo, en el transcurso del cual pateó a uno de los agentes en la tibia.
Por este motivo procedieron a la detención del hombre por un presunto delito de desobediencia y atentado contra agente de la autoridad. Por su parte, la mujer que resultó natural de Vigo y de 24 años, fue propuesta para sanción por no utilizar la mascarilla y por desobediencia, al no atender a los requerimientos de los agentes.
Unha feliz casualidade quere que este Día das Letras se celebre coincidindo co 40 aniversario da Autonomía. A democracia galega, a Galicia democrática, nace hai catro décadas repleta de intencións reformadoras que en moitos casos se cumpriron, e en outros se iniciaron.
Neste días destacamos os logros que trouxo consigo o autogoberno en todo o que atinxe ao benestar material do noso país. Calquera comparación que poidamos facer entre a Galicia dos oitenta e a Galicia dos nosos días, en calquera sector ou actividade, ofrece un balance que permite falar dunha milagre cuxa autoría corresponde ao pobo de Galicia.
Sen embargo esa distancia abrumadora entre o pasado e o presente faise case inconmensurable se pasamos do desenvolvemento material ao que poderiamos chamar desenvolvemento espiritual, para englobar todo aquelo relacionado cos sentimentos máis fondos da nosa xente. Os galegos recuperamos a fe en nós mesmos. A Autonomía permitiu que nos recoñeceramos como un pobo forte, unido e capaz dos grandes retos. Ese espertar tantas veces invocado no himno faise realidade e reflíctese nun país grato que avanza en liberdades, en abrigas e benestar.
Nese rexurdimento a lingua é o gran catalizador. En certa maneira o pobo galego devólvelle ao idioma que nos é propio unha débeda que se remontaba a séculos atrás. O galego foi o facho que permitiu que o noso país se alumeara na escuridade, e camiñara con paso firme no camiño que desemboca no autogoberno. A lingua proclamou que seguíamos existindo.
Malia non contar con parlamentos nin con gobernos de seu, Galicia non esmoreceu grazas a unha cultura diferente que reivindica o noso papel no mundo. Nunha data coma a de hoxe podemos pensar nos galegos que viviron no 17 de maio de 1863 a publicación aquí en Vigo de Cantares Gallegos de Rosalía de Castro. Institucionalmente Galicia non existía, pero era unha realidade palpitante con libros que fornecían o seu futuro.
Nese rexurdimento a lingua é o gran catalizador. En certa maneira o pobo galego devólvelle ao idioma que nos é propio unha débeda que se remontaba a séculos atrás.
Pois ben; Galicia paga esa débeda situando a recuperación como unha fundamental prioridade. Todos os gobernos que o noso país tivo dende entón renderon tributo a ese principio que atinxe tanto a nosa cultura como á nosa convivencia. Grazas a ese acordo básico, a normalización converteuse en tarefa transversal na que todos os galegos están convidados a participar e seguir participando.
O pobo galego acerta cando decide facer do idioma unha ponte e non un valado, un punto de encontro e non unha disxuntiva. Teño para min que a convivencia estreita entre galegos débelle moito á pertenza a unha cultura común que congrega e non separa. Mantela, impulsala, despregala en todas as súas enerxías é un deber e, na miña opinión, tamén é un dereito.
Señoras e señores, estamos en Vigo, no barrio do Calvario, no instituto Castelao onde estudou, como se ten dito, Xela Arias. Aquí danse cita hoxe tres mulleres que contribuíron moito a ser como somos. Tres traballadoras da palabra. Está Rosalía de Castro, que motiva a festa do 17 de Maio. Está Emilia Pardo Bazán, falecida un 12 de Maio de hai cen anos. E está Xela Arias, poeta, tradutora, editora, mestra e nai.
Rosalía ergue a bandeira do Rexurdimento reivindicando un idioma que semellaba relegado á pobreza.
Emilia proxecta os motivos galegos en obras que teñen un eco literario no mundo enteiro.
Xela aporta continuidade, transición e modernidade da man desa poesía escrita “para ler pausadamente”, en palabras do presidente da Real Academia Galega, Victor Freixanes.
Filla de Valentín Arias, en boa medida continúa o labor do seu pai, mentor do cooperativismo galego, xerente da editorial Galaxia, e autor entre outros dun estudo precursor titulado A lingua galega na escola.
Na propia historia familiar de Xela Arias dáse esa sorte de carreira de relevos entre xeracións que fai que os escritores e pensadores galegos sexan primeiro alumnos e logo mestres.
A nosa escritora representa tamén unha importante transición: a que se dá entre a Galicia rural e a Galicia urbana. Ese tránsito non era doado cando Xela Arias inicia a súa carreira literaria porque o mundo urbano víase como algo alleo á cultura propia do país. Ela loita contra o tópico, o dobrega e axuda de maneira decisiva á que a lingua se mergulle naquel Vigo dos oitenta en plena efervescencia social e cultural.
A autora de Tigres coma cabalos, personifica igualmente a modernidade. “Poeta nas marxes”, afirma dela Manuel Bragado. Innova, rompe moldes, inventa neoloxismos, fuxe de convencionalismos.
A nosa escritora representa tamén unha importante transición: a que se dá entre a Galicia rural e a Galicia urbana. Ese tránsito non era doado cando Xela Arias inicia a súa carreira literaria porque o mundo urbano víase como algo alleo á cultura propia do país
Mesmo dende o punto de vista temático atrévese a entrar en terreos pouco explorados entón coma a maternidade, o feminismo ou a crítica social.
Xa no terreo da tradución achega ao galego obras cumios da literatura universal, dende o Dracula ata O Quixote.
Como “urbanizadora” da nosa cultura, como introdutora de novos horizontes, como unha das creadoras da industria editorial do país a través de Edicións Xerais, merece que lle digamos “Grazas mestra”.
Pero ese agradecemento sería cativo se non fora acompañado por accións como o Plan de Dinamización da Lingua na Mocidade, algo tan necesario, e o Proxecto Nós que presentamos hai unha semana, destinado a potenciar o uso da nosa lingua nos distintos dispositivos conversacionais.
En torno á figura de Xela Arias, estamos a promover unha ampla programación en colaboración con editoriais como Xerais, Galaxia, Bolanda, Laiovento, Ir Indo ou Baía; con institucións como a Real Academia Galega, como o Consello da Cultura Galega e a Radio Televisión de Galicia; e con empresas privadas. Programamos así mesmo preto de medio cento de accións en toda Galicia. Refírome a mostras como Xela Arias. Asinamos ser libres, Tigres coma cabalos e Aquela nena de Sarria.
En formatos dixitais ou audiovisuais, o proxecto Vencerse é cousa de se tratar, que fai realidade o desexo de Xela de levar ao escenario a súa derradeira obra.
Nin Rosalía de Castro, nin Emilia Pardo Bazán, nin sequera Xela Arias cando iniciou a súa andaina literaria, puideron imaxinar un rexurdimento como o que hoxe experimentamos, e no que quedan moitísimas metas por acadar. Que o que queda por facer non nos impida sentirnos satisfeitos do logrado entre todos.
Tamén a difusión de trinta pílulas audiovisuais arredor da autora, ou un novidoso videomapping que proxecta versos e imaxes de Xela en edificios e emprazamentos significativos do país.
Señoras e señores. Temos a inmensa fortuna de vivir nunha Galicia na que a o idioma une aos galegos e non nos separa de ninguén.
Nin Rosalía de Castro, nin Emilia Pardo Bazán, nin sequera Xela Arias cando iniciou a súa andaina literaria, puideron imaxinar un rexurdimento como o que hoxe experimentamos, e no que quedan moitísimas metas por acadar. Que o que queda por facer non nos impida sentirnos satisfeitos do logrado entre todos.
Grazas a todos. Parabéns á Banda da loba por estes poemas traducidos a cancións, e á Coral Casablanca, a máis laureada de Galicia.
E grazas sobre todo a esa mestra que hoxe aquí en Vigo, vangarda da industria e da cultura, aplaudimos. E, dende aquí, para toda Galicia.
O Auditorio Mar de Vigo, cidade que foi «o espazo creativo, emocional, familiar e profesional onde Xela Arias desenvolveu a meirande parte da súa vida», acolle o acto central do Día das Letras Galegas
A voz de Xela Arias (Sarria, 1962 – Vigo, 2003) abriu o pleno extraordinario que a Real Academia Galega celebrou hoxe en Vigo para reivindicar o seu legado. A escritora, editora e tradutora recitando versos do seu derradeiro poemario, Intempériome (2003), en diálogo coa música de Fernando Abreu, Mónica de Nut e Pablo Carrera, marcou o comezo do acto central do Día das Letras Galegas, unha conmemoración na que Ana Romaní, Marilar Aleixandre e Manuel Rivas pronunciaron as alocucións académicas sobre a autora á que a RAG dedica este 17 de maio.
Os tres recorreron á palabra da poeta e puxeron o acento no carácter rebelde e na lectura de xénero dunha poesía á intemperie, envolta «nas entrañas das vidas á marxe» e que «cuestiona “exércitos inoculados de acomodo”», expresou Ana Romaní. «Crear, di Xela, é inventa-lo mundo e mailas marxes do mundo. Crebar as marxes, inventar outras novas», coincidiu Marilar Aleixandre. Porque ela foi, en palabras de Manuel Rivas, unha muller «a camiñar pola liña do horizonte», unha creadora que escolleu botarse «fóra da orde do día».
O acto tivo lugar no Auditorio Mar de Vigo, na cidade que foi «o espazo creativo, emocional, familiar e profesional onde Xela Arias desenvolveu a meirande parte da súa vida», indicou o presidente da RAG. Víctor F. Freixanes recordou tamén a Sarria natal da autora, onde a Academia estivo igualmente presente neste Ano Xela Arias apoiando distintas iniciativas arredor da súa figura. Sarria e Vigo, dous eixes vitais que ilustran a pertenza de Xela Arias a unha xeración con raiceiras no rural, que medrou nos barrios das cidades galegas en expansión e que viviu a mocidade nun momento «especialmente activo e ilusionante», o dos anos 80 e dos 90, no que «Vigo tivo un protagonismo moi especial». «Foron décadas dunha enorme explosión cultural e creativa, protagonizada polos mozos e mozas que, sen renunciar á memoria dos avós e os devanceiros, a enriquecen cunha nova ollada, novas perspectivas, novas formas de expresión», retratou Víctor F. Freixanes.
O presidente da Academia reflexionou ademais sobre a importancia da transmisión xeracional do idioma a través do exemplo da familia de Xela Arias e tivo palabras de especial recoñecemento para os seus pais, Valentín Arias (1934-2011) e Amparo Castaño, que acudiu ao pleno da RAG acompañada do fillo, os irmáns, os sobriños e outros parentes da homenaxeada. «Cando as familias manteñen viva a riqueza do idioma e saben transmitilo con dignidade, amor e coherencia aos descendentes, a lingua medra, axigántase, convértese nunha onda contaxiosa de afectos, factor de socialización fundamental para construír a nación do futuro, que non acaba en nós, senón que continúa sempre nos que veñen despois. Esta responsabilidade témola todos. Non podemos mirar para outro lado», concluíu.
Literatura, tradución e edición comprometidas
Ese compromiso coa lingua en todas as súas facetas tamén foi reivindicado nas alocucións académicas. «Escribo en galego porque estou aquí, e desde logo, Galicia pertence, aínda, aos derrotados», deixou dito a autora. Lembrouno Ana Romaní, quen advertiu que o seu é o idioma da xustiza social.
«Nos poemas, nas poéticas, conviven a mágoa por un idioma oprimido e condicionado por outro, coa ledicia de quen escribe nunha lingua que viviu salvaxe durante tantos anos, brincando matos, montes e pradairas. Lingua ventureira, lingua brava para a que Xela ten o propósito de a converter en lingua de cultura», afondou Marilar Aleixandre.
Nos poemas, nas poéticas, conviven a mágoa por un idioma oprimido e condicionado por outro, coa ledicia de quen escribe nunha lingua que viviu salvaxe durante tantos anos, brincando matos, montes e pradairas
Marilar Aleixandre
Manuel Rivas, pola súa banda, lembrou que «está nas nosas mans frear os procesos de desfeita ecolóxica e lingüística, que nos sitúan ante un verdadeiro estado de emerxencia, no que o dilema é: comunidade ou caos, biodiversidade ou bioperversidade, extinción ou desextinción, perda ou rescate».
‘Serse. A poética radical de Xela Arias’
Ana Romaní arrincou a súa intervención cos versos que Xela Arias dedicou a Rosalía de Castro —nos que a poeta reivindicou o «dereito a rebentar»—, e convocou tamén a Luz Pozo Garza e Xohana Torres nun discurso titulado Serse. A poética radical de Xela Arias. «As escritoras, xa sabemos, están feitas da mesma materia que todas, apertadas coas mesmas tenaces, asaltadas nas mesmas violencias, rabenadas na mesma estrutura, esgotando o seu dereito a rebentar. Sendo muller aínda é ben difícil vivir nas nubes, dixo Xela Arias. Mais hai un ceo, e as mulleres sostemos a metade, dixo Xohana Torres», citou a académica.
«A liberdade que o texto explora e a vida ratifica, entendémola desde un suxeito feminino que non se somete á orde, ao establecido, á institución. Acaso é o poema o lugar no que Xela Arias funda o seu autogoberno, unha poética esculpida na ardua procura da independencia, explorando suxeitos que na desorde desafían a pauta, insubmisa ao catálogo, mais absolutamente sabedora da terra que pisa e dos marcos que limitan os seus pasos», analizou.
«Sangue e auga»: a voz da muller, a furia dos escualos é o título do discurso de Marilar Aleixandre, quen tamén se referiu ao diálogo de Xela Arias con Rosalía e ao dereito das mulleres a «rebentar, a crebar as marxes, a non querermos ser inmaculadas nin melancólicas». A académica profundou na identificación de Xela Arias cos animais e a súa relación coa ollada feminista, nun ronsel de «voces alternativas que articulan a través da animalidade unha poderosa metáfora da emancipación, mais asemade o recoñecemento da vulnerabilidade compartida».
Que sorte esa muller, que sorte estas mulleres, a camiñar pola liña do horizonte, esa linde da nación creativa, mantendo a raia o nada, o baleiro, termando das trabes do ceo, e cubrindo a quenda da noite, da intemperie, para impedir o secuestro do corazón do mundo
Manuel Rivas
«Na identificación de Xela Arias —e doutras poetas galegas— cos animais hai o sentimento compartido de perda, ameaza, dor, do feminismo posthumano de Rosi Braidotti. Mais propoño outros trazos nesa identificación: o recoñecérmonos como parte dun empeño colectivo, dunha liñaxe, do noso sangue; a rebeldía fronte ás expectativas sociais para as mulleres e para os animais non humanos; a ledicia, unha celebración da liberdade, libres para voar, nadar, para facer o amor, para o desenfreo», comezou.
Catro rebeldías
Manuel Rivas pechou a quenda das alocucións cun discurso titulado A muller que camiña na liña do horizonte, no que chamou a atención entre as coincidencias de Xela Arias e a súa coetánea catalá Maria-Mercè Marçal, quen agradeceu ao azar nos seus versos tres cousas: Ter nacido muller / de clase baixa e nación oprimida. / E o turbio azul de ser por tres veces rebelde. «Xela Arias asumiu as tres rebeldías, entrelazounas nunha mesma tarefa emancipadora. Mais cómpre falar dunha cuarta rebeldía. Unha soidade solidaria, unha soidade eficaz», propuxo o académico.
«A súa procura dun almeiro de seu, dun espazo creativo singular, dun “cuarto propio”, na expresión célebre de Virginia Woolf. O seu almeiro, o seu “cuarto propio”, o espazo natural da soidade solidaria e eficaz foi o seu propio corpo coa anatomía da linguaxe imprevista. O mellor lugar para enfrontarse ao máis ruín dos poderes: o do nada», declarou Manuel Rivas.
«Que sorte esa muller, que sorte estas mulleres, a camiñar pola liña do horizonte, esa linde da nación creativa, mantendo a raia o nada, o baleiro, termando das trabes do ceo, e cubrindo a quenda da noite, da intemperie, para impedir o secuestro do corazón do mundo», concluíu.
«Con evidente desprecio por el principio de autoridad, lanzó contra los agentes uniformados (…) una valla metálica que no llegó a impactar sobre el cuerpo de ninguno», reza el escrito de acusación
La sección quinta de la Audiencia Provincial de Pontevedra, con sede en Vigo, acoge esta semana un juicio contra un hombre acusado de lanzar adoquines a los agentes de la Policía Nacional durante una protesta que tuvo lugar en la ciudad olívica durante la celebración de un mitin de Vox. La Fiscalía solicita, por estos hechos, cuatro años y medio de cárcel por un delito de atentadocontra agentes de la autoridad.
En este sentido, y tal y como se recoge en el escrito del Ministerio Fiscal, los hechos sucedieron en las inmediaciones del Auditorio Mar de Vigo durante la tarde noche del 24 de octubre de 2019, y durante los mismos el procesado se integraba en un «tumulto que formaban unas 300 personas allí congregadas».
«Como tal integrante del grupo fue requerido de viva voz por los agentes uniformados del Cuerpo Nacional de Policía que formaban parte del dispositivo de prevención y requisas allí desplegado, para que se dispersaran y permitieran la reanudación del tráfico rodado que habían logrado interrumpir», reza el escrito de acusación.
Pese a ello, en ese momento el acusado, «con evidente desprecio por el principio de autoridad, lanzó contra los agentes uniformados del Cuerpo Nacional de Policía que estaban situados frente a él, una valla metálica que no llegó a impactar sobre el cuerpo de ninguno de los funcionarios actuantes, y acto seguido, un adoquín de piedra que impactó contra el pie derecho del funcionario».
A continuación lanzó «otro adoquín de piedra que impactó contra la mano derecha» de otro funcionario uniformado. Momentos después, el hombre fue interceptado, reducido y detenido y, en el forcejeo, resultó con lesiones leves «subsidiarias de una única primera asistencia facultativa».
Por estos hechos, el ministerio público lo considera autor de un delito de atentado contra agentes de la autoridad con uso y lanzamiento de objeto contundente, y dos delitos leves de lesiones, y pide que sea condenado a cuatro años y medio de prisión. También reclama que se le impongan multas que suman 1.800 euros por las lesiones, y que indemnice a cada uno de los agentes heridos en 224 euros.
Archipiélago de St. Kilda, perdido en el mar del norte. Se acerca el día de Navidad. Carmen es una española que trabaja en el único hotel de la deprimida población, donde en pleno invierno quedan apenas cincuenta habitantes. De repente, unos pescadores rescatan del mar lo que parece un contenedor refrigerado, aunque con una extraña forma. Pronto, los habitantes empiezan a comportarse de forma extraña, interesados principalmente en abrir el dichoso artefacto. ¿Tendrá algo que ver su contenido con todo lo que están soñando…?
Autor: Mikel SANTIAGO – Editorial: EDICIONES B. Barcelona, 2018 – Páginas: 560 – Género: Misterio, fenómenos extraños. Público: Adultos
Mikel Santiago (Portugalete,
1975) es uno de esos jóvenes escritores españoles, que comenzaron
autoeditándose sus libros, hasta que alguno de ellos empieza a ser tan
comentado, sobre todo en redes sociales, que llama la atención de alguna
editorial fuerte. Éste ha sido el caso, y hasta la fecha sus libros continúan vendiéndose
con facilidad.
Decidí leer éste después de haber disfrutado mucho El mentiroso, que también reseñé en su día, y aconsejé a otras personas, con gran éxito. La isla de las últimas voces es un libro muy distinto, más novela negra y de misterio que puramente policíaca, pero de mucha calidad también.
Juega el autor con un concepto difícil
de determinar, que creo que podríamos llamar el concepto de ESO. Es decir,
algo que es el centro de la novela, pero es desconocido, difuso. Es, efectivamente,
“eso”, it si queréis. No sabemos lo que es, pero protagoniza la
narración. Van sucediendo cosas: una isla deprimida, una historia de amor, un
avión que se estrella… Historias que, podríamos decir, son de cada día, hasta
que aparece el eso. En este caso, los pescadores de la aldea encuentran
un extraño contenedor, y deciden quedarse con él sin informar a las
autoridades. Mientras intentan descifrar cómo abrirlo, la gente en el pueblo
empieza a comportarse de forma distinta, y lo que antes era una apacible
población – con sus rencillas, como todas – acaba transformándose en algo distinto.
Mikel Santiago maneja los tiempos
perfectamente. Nos presenta distintos personajes con los que podemos
simpatizar, especialmente Carmen y Dave, el soldado americano. Su cercanía nos
facilita soportar la aspereza de la influencia del contenedor en la vida del
resto de los ciudadanos, que día a día, hora a hora, se va haciendo más dura y,
por qué no decirlo, despiadada. En algunos momentos la novela se vuelve
violenta, incluso desesperanzada, lo que hace incómoda su lectura. Pero seguirá
siendo adictiva, porque, repito, quieres saber qué va a pasar con ESO.
La novela no es amable. Ojo, es
muy buena, está muy bien escrita, y demás. Pero es incómoda. En cierta medida
es una narración sobre lo que puede pasar con la sociedad en una zona perdida
(en este caso, una isla de pescadores, durante el invierno); al tiempo que es una
fábula sobre la codicia, que es en buena medida el origen de la influencia maligna
del contenedor. Hay que leerla con un poco de valor. Pero merece la pena.
Se trata del primer establecimiento de la distribuidora de productos culturales, de ocio, tecnología y hogar en la provincia de Pontevedra y el segundo en Galicia
Tras varios meses de negociaciones con la inmobiliaria comercial Nhood, Fnac ha confirmado que abrirá un nuevo local en el centro comercial Vialia de Vigo. De esta forma, será el primer establecimiento de la distribuidora de productos culturales, de ocio, tecnología y hogar en la provincia de Pontevedra y el segundo en Galicia.
Con más de 1.000 metros cuadrados de superficie, esta apertura viene a reforzar la amplia oferta comercial del espacio vigués. “Para nosotros supone una gran satisfacción poder confirmar que un operador tan importante como es la Fnac va a estar presente en Vialia; han sido meses de negociaciones y de mucho esfuerzo, pero nuestro objetivo desde el principio ha sido intentar traer a aquellas marcas que no están presentes en la ciudad”, afirma Daniel Lorenzo, director de Marketing de Nhood.
El centro comercial Vialia Estación de Vigo que abrirá sus puertas en septiembre, será un referente para la ciudad gallega ya que promete cambiar la movilidad de Vigo con una estación intermodal de tren, abierta a los viajeros de manera provisional desde el pasado 22 de marzo; además de estación de autobús, un nuevo centro comercial y zonas verdes que cubren todas las necesidades de los ciudadanos.
El proyecto de Thom Mayne, que está presupuestado en 83 millones de euros y dispondrá de 43.080 metros cuadrados, ya cuenta con el 80% de la superficie comercializada. Asimismo, albergará locales como Alcampo, Primark, Luxenter, Teens Invaders, Mayoral, Sprinter, Adidas, JD, la tienda de ropa deportiva AW LAB, RKS footwear, la peluquería y barbería Carlos Conde, Diva Nails & Beauty, The Body Shop o Vanua; y restaurantes como La Pepita, Oh My Kebab, Taco Bell, 100 Montaditos, Muerde la pasta, Padthaiwok, Vips, Mc Donalds, Burger King, la cafetería Bombón Boss o la heladería Smooy, entre otros.
No mesmo acto asistencial estúdase ao paciente, se lle realiza as probas diagnósticas necesarias e, de estar indicado o tratamento, tamén se lle administra nese momento
A Unidade de Retina do servizo de Oftalmoloxía do Complexo Hospitalario Universitario de Vigo enfrontouse á pandemia da Covid19 xestionándoa como unha “oportunidade de mellora”. Así, desenvolveuse unha estratexia baseada na introdución de importantes cambios organizativos co obxectivo de mellorar aeficienciae garantir a atención a todos pacientes nos momentos máis críticos da primeira onda da Covid19.
Entre as medidas máis significativas cabe subliñar a implantación da Consulta de Acto Único e a apertura de dúas axendas en xornada de tarde.
Segundo explica a responsable da Unidade de Retina, a oftalmóloga Marta Rodriguez, “nós xa partiamos dunha situación de alta demanda de atención, co agravante de que os nosos pacientes son de idade avanzada, con múltiples patoloxías asociadas como trastornos vasculares ou diabetes, e que necesitan realizar numerosas visitas ao hospital, o que implicaba un maior risco de Covid. Sen embargo, decidimos apostar por unha estratexia que nos permitira garantir a atención a todos os pacientes con todas as medidas de seguridade. Para isto, era necesario adoptar novas medidas organizativas e asistenciais, o que supuxo un gran reto”.
Consultas resolutivas
As Consultas de Acto único son modelos de atención moi áxiles e resolutivos, xa que na mesma cita médica o paciente é diagnosticado, valorado e tratado. Isto é, na Unidade de Retina se realiza a exploración oftalmolóxica coas probas necesarias para poder obter unha valoración no mesmo día e, se está indicado, ao paciente tamén se lle administra o tratamento intravítreo.
A posta en marcha desta Consulta de Acto Único tense desvelado como eficiente na aplicación dun diagnóstico, produce unha redución das visitas sucesivas ao hospital, diminúe a ansiedade no paciente pola demora do proceso diagnóstico, e, en consecuencia, aumenta a súa satisfacción ao ver reducida a súa espera.
Resultados positivos
Neste contexto, a Unidade de Retina, tras unha revisión dos seus procedementos e protocolos, tamén implementou outras medidas, como evitar ou minimizar os desprazamentos innecesarios dos pacientes a diferentes áreas do hospital; ou suprimir aqueles circuítos burocráticos ineficaces para facer máis áxil o traballo.
Ademais, incrementaron o tempo de atención a estas patoloxías, habilitando dúas axendas en xornadas de tarde e dotando á Unidade de máis persoal. “Isto é, fixemos unha reordenación completa do traballo para facelo máis eficiente, e neste momento non temos lista de espera para estas patoloxías”, explica a doutora Rodriguez.
“O impacto de todas estas medidas ten resultado moi positivo e a día de hoxe temos unha capacidade do 100% no tratamento e seguimento dos pacientes que precisan terapia intravitrea. Podemos dicir que o noso traballo nunca estivo tan ben organizado e os nosos pacientes nunca estiveron mellor controlados”.
15.000 pacientes anuais
A Unidade de Retina, emprazada no hospital do Meixoeiro, está composta por 6 oftalmólogos, 2 TCAES e 2 enfermeiras. Atenden a 15.000 pacientes anuais, fundamentalmente con patoloxías de dexeneración macular asociada a idade (DMAE) ou retinopatía diabética.
Á maioría destes pacientes se lles indica terapia intravítrea -a inxección dun fármaco no interior do ollo-. Anualmente tratan a 5.000 pacientes con esta terapia. “Os avances dos tratamentos son espectaculares. Aínda que a dexeneración macular é incurable, hai uns anos a perda de agudeza visual era irreversible e os pacientes quedaban cegos, mentres que agora, cos novos fármacos conseguimos manter inactiva a lesión e conservar unha visión axeitada”.
Ayer se realizaron 1.097 PCR que arrojaron 23 positivos (2,1%), se contabilizaron 43 curaciones y hubo que lamentar una víctima mortal
La presión asistencial mejora en UCI con 10 pacientes hospitalizados y mejora en planta con 39 (-1)
La incidencia acumulada en Vigo desciende y se sitúa en 62,3 casos por cada 100.000 habitantes, un punto menos que ayer
El área sanitaria de Vigo experimenta hoy una nueva reducción de contagios activos. Así, y según los datos que acaba de publicar el Servicio Galego de Saúde, la comarca suma 828 contagios activos tras otro descenso de 21 pacientes en observación.
Este descenso se obtiene después de que ayer se realizasen 1.097 PCR que arrojaron 23 positivos, lo que sitúa la tasa de positividad en el 2,1%, casi tres puntos por debajo del límite del 5% fijado por la OMS para entender la pandemia controlada en un territorio. Además, se contabilizaron 43 curaciones y hubo que lamentar una víctima mortal.
Por su parte, la presión asistencial en UCI en los hospitales de la ciudad se mantiene estable. En estos momentos hay 10 pacientes en intensivos, uno menos que ayer. Siete de ellos están en el Álvaro Cunqueiro, 1 en Povisa y 2 en Fátima. Asimismo, hay otros 39 pacientes hospitalizados en planta por Covid, uno menos que en la víspera.
La incidencia acumulada a siete días en Vigo retrocede hoy tras dos jornadas de incremento, situándose en los 62,3 casos por cada 100.000 habitantes, uno menos que en la víspera.
La situación de Vigo es similar a la del conjunto de la Comunidad. Galicia suma hoy 2.789 pacientes en observación, lo que supone 43 casos menos que ayer.
El área sanitaria de A Coruña tiene 626 casos activos (-2); la de Ferrol, 87 (0); la de Lugo, 175 (-2). En la de Ourense hay 223 (+22); en la de Pontevedra, 426 (-26); y en la de Santiago, 424 (-4).
Asimismo, la presión asistencial en la Comunidad empeora en UCI, con 37 pacientes ingresados (+2), y en planta, con 139 enfermos hospitalizados (+1). El cómputo de fallecidos por Covid se eleva hasta los 2.403 tras notificarse ayer dos víctimas mortales.
Uno de los decesos se corresponden con un hombre de 80 años que perdía la vida en el Álvaro Cunqueiro
La Consellería de Sanidade ha notificado hoy dos nuevas muertes por Covid que elevan el total de fallecidos en la Comunidad por la pandemia a 2.403.
Uno de los decesos se corresponde con un hombre de 80 años que perdía la vida en el Álvaro Cunqueiro. Se trata de la cuarta víctima del área de Vigo esta semana, y la 431 desde marzo del año pasado.
Además, ha perdido la vida también una mujer de 87 años en el Complejo Hospitalario Universitario de A Coruña.
Con la excusa del ‘abordaje’ de una mujer para demandar más espacios de vacunación, el regidor pide a la Xunta ante los medios que «mejore» la campaña y habilite más lugares
Hace poco más de un mes Abel Caballero salía sonriente tras recibir su primera dosis de la vacuna contra el Covid. Aquel día, domingo también, 18 de abril, el regidor socialista invitaba a la población a acudir a vacunarse, subrayando, literalmente, que «es rápido y salvamos la vida». Hoy, sin embargo, tras varias jornadas de polémica sobre los atascos en el IFEVI, el alcalde de Vigo ya no considera tan rápido el proceso.
Así, y aprovechando la recepción de su segunda dosis, lo que le incluye en el grupo de ciudadanos que han completado la inmunización contra el coronavirus, Caballero ha aprovechado que una señora pasaba por allí reivindicando más lugares de vacunación, para hacer él lo propio ante los medios.
Critica el alcalde que la Xunta está empleando el IFEVI para administrar las dosis «a un área de 600.000 personas en un radio de 50 kilómetros». «Tienen que poner más centros de vacunación. Yo ofrezco polideportivos, tienen que usar los centros de Atención Primaria y en los municipios de cada entorno tienen que abrir un centro de vacunación. No puede ser que la gente desde A Guardia tenga que hacer 50 kilómetros«, ha recalcado.
Caballero ha hecho estas declaraciones en otra jornada de vacunación masiva en la que en los alrededores del IFEVI se han formado largas colas de coches y de personas. Unas colas que el regidor quiere solucionar con nuevas espacios, si bien, hasta el momento, sólo una línea de autobús sube al recinto ferial vigués. La posibilidad de reforzar el transporte municipal no ha sido, sin embargo, contemplada hasta el momento.
El Celta se impone por segunda vez en su historia al Barcelona en el Camp Nou gracias a un doblete de Santi Mina, pero se despide de sus opciones de ‘Conference League’ tras las victorias de Villareal y Betis
Hay maneras y maneras de morir. Y el Celta de Coudet, atendiendo a la lógica de estos meses, al trayecto que conduce del lodazal del descenso al sueño imposible de una Europa por conquistar, escogió la mejor posible. Murió de pie, mirando a los ojos a la parca y haciendo historia en el Camp Nou. A efectos clasificatorios, de poco servirá el 1-2 obtenido en Barcelona en esta tarde soleada de pandemia. Pero el resultado no lo es todo. A veces, tan o más importante como esos dígitos finales, resulta el camino recorrido, la forma en la que se escribe un relato, por pequeño y humilde que este sea.
Y el Celta redactó el penúltimo párrafo siguiendo el trazo vivo de las últimas jornadas. Esas mismas que le han permitido sumar cinco victorias consecutivas y alargar el sueño europeo de una hinchada ausente, pero orgullosa; sorprendida con un equipo que reta al destino, a las lesiones de Rubén, de Murillo, de Renato, de quién sea.
Once elásticas celestes frenéticas y decididas, sufridoras, que acometen la primera embestida; el primer ‘uy’; el primer tanto de Messi, cómo no; el primer tiempo de un Barcelona menguante, superior a ratos, pero nunca abusivo. No esta tarde, no este año, no en el, quién sabe, adiós de Messi. Pero esa es otra historia.
La del Celta pasa por aguantar, por demostrar a los escépticos que en el fútbol todo es posible. Incluso con el VAR o pese al VAR. El conjunto de Coudet espera su momento agazapado, como el león que dormita antes de soltar un zarpazo sorpresivo, hipnótico, a la media vuelta de Santi Mina, que deja a Ter Stegen con el molde mientras que el 1 a 1 se acomoda en el fondo de la red.
Y así, casi sin querer, se llega al segundo acto de esta función, ya estéril para el Celta desde que Borja Iglesias adelanta al Betis frente al Huesca y el Villareal continúa goleando a un Sevilla desfondado, harto ya de la carrera de LaLiga.
Pero los del ‘Chacho’, pese a todo, quieren más. Primero esquivan la derrota tras un par de ocasiones claras de Araujo y Dembelé, y luego buscan y encuentran su momento. La tiene Denis, pero la salva abajo, fuerte, Ter Stegen. Y la tiene Mina, tras un centro defectuoso de Solari que se estrella en la madera. El delantero fusila el 1 a 2 y el Celta, contra pronóstico, toma el Camp Nou por segunda vez en su historia.
Algunos dirán que no ha servido para nada. Y tal vez tengan razón. Son los resultadistas, que se mueven en un código binario plano, de unos y ceros, de puntos, victorias y derrotas. Otros, sin embargo, aceptarán emocionados esta victoria estéril a la postre, sintiendo cómo los ojos se humedecen por la emoción del camino recorrido junto al ‘Chacho’. Últimos a finales de noviembre; persiguiendo, en mayo, un sueño imposible. Pero los sueños, aunque uno deba finalmente despertarse, resultan siempre maravillosos. Gracias por todo lo vivido. El año que viene más.
Na véspera do Día das Letras Galegas, Marea de Vigo volve a reclamar a implicación do Concello para protexer a saúde da lingua galega
Marea de Vigo sinala que segundo os datos do IGE, Vigo é a cidade na que menos uso se fai do galego e que na nosa cidade arredor do 15% de persoas utilizan de xeito habitual, mais non exclusivo, o galego. “As conclusións seguen sendo demoledoras e todos os estudos sinalan que o uso do galego será anecdótico para as vindeiras xeracións de vigueses e viguesas” apunta Oriana Méndez, concelleira da Marea de Vigo.
“Como xa reclamamos en
novembro do 2020, sen obter resposta algunha, nin formal nin na práctica, é
fundamental a implicación de todas as institucións, comezando polo Concello de
Vigo, para protexer a vida da lingua galega na nosa cidade” sinala a
concelleira.
Para Marea de Vigo, e tal e como lle trasladou á Corporación local a modo de moción no pasado ano, “é preciso que o Concello de Vigo aumente sensiblemente o orzamento do Servizo de Normalización Lingüística para mellorar o programa de medidas dirixidas a superar a extremadamente delicada situación da lingua galega na cidade” segundo resalta Oriana Méndez, así como cumprir a Ordenanza de Normalización Lingüística do Concello de Vigo “que, no seu artigo XI, establece que os cargos do Concello se expresarán normalmente en galego nos actos públicos celebrados en Galicia, sempre que a intervención sexa por razón do propio cargo; comezando polo alcalde” matiza.
Marea de Vigo reitera a súa petición para que o Goberno local convoque o Consello Social da Lingua Galega de Vigo, como órgano que o Concello ten para o seu asesoramento, consulta e participación na política lingüística e, do mesmo xeito, inciden na reclamación, neste caso á Xunta de Galicia, a que “leve a cabo unha restitución do orzamento recortado durante os últimos dez anos, incrementando decididamente as partidas dirixidas á defensa e promoción da lingua galega” explica Oriana Méndez.
“Por suposto, a derrogación do Decreto 79/2010, do 20 de maio, para o plurilingüismo no ensino non universitario de Galicia así como ao cumprimento do disposto no Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega tamén son accións que debe levar a cabo o Goberno da Xunta” conclúe.
Ayer se realizaron 1.962 PCR que arrojaron 32 positivos (1,6%), se contabilizaron 39 curaciones y no hubo que lamentar víctimas mortales
La presión asistencial mejora en UCI con 10 pacientes hospitalizados y empeora en planta con 40 (+3)
La incidencia acumulada en Vigo desciende tras dos jornadas al alza y se sitúa en 63,6 casos por cada 100.000 habitantes, seis menos que ayer
El área sanitaria de Vigo continúa estabilizando los distintos indicadores relacionados con la evolución de la pandemia de Covid. En este sentido, y según los datos que acaba de publicar el Servicio Galego de Saúde, la comarca mejora en en contagios activos, tasa de positividad y presión asistencial en UCI. Además, la propia ciudad de Vigo reduce la incidencia acumulada a siete días.
En este marco, y comenzando por la la cifra de pacientes en observación, esta vuelve a decrecer levemente por segunda jornada consecutiva, situándose en los 849, cinco menos que hace 24 horas. Este descenso se obtiene después de que ayer se realizasen 1.962 PCR que arrojaron 39 positivos, lo que sitúa la tasa de positividad en el 1,6%, casi tres puntos y medio por debajo del límite del 5% fijado por la OMS para entender la pandemia controlada en un territorio. Además, se contabilizaron 39 curaciones y no hubo quelamentar víctimas mortales.
Por su parte, la presión asistencial en UCI en los hospitales de la ciudad mejora también ligeramente. En estos momentos hay 10 pacientes en intensivos, uno menos que ayer, y la mejora cifra desde el pasado 29 de abril. Siete de ellos están en el Álvaro Cunqueiro, 1 en Povisa y 2 en Fátima. Frente a esto, hay otros 40 pacientes hospitalizados en planta por Covid, tres más que en la víspera.
Asimismo, la incidencia acumulada a siete días en Vigo retrocede hoy tras dos jornadas de incremento, situándose en los 63,6 casos por cada 100.000 habitantes, seis menos que en la víspera.
La situación de Vigo es similar a la del conjunto de la Comunidad. Galicia suma hoy 2.832 pacientes en observación, lo que supone 33 casos menos que ayer.
El área sanitaria de A Coruña tiene 628 casos activos (-14); la de Ferrol, 87 (+2); la de Lugo, 177 (-7). En la de Ourense hay 201 (-10); en la de Pontevedra, 452 (-6); y en la de Santiago, 428 (-5).
Asimismo, la presión asistencial en la Comunidad mejora en UCI, con 35 pacientes ingresados (-3), y empeora en planta, con 138 enfermos hospitalizados (+4). El cómputo de fallecidos por Covid se mantiene en los 2.401 tras no notificarse ayer víctimas mortales.
Utilizamos tecnologías como las cookies para almacenar y/o acceder a la información del dispositivo. Lo hacemos para mejorar la experiencia de navegación y para mostrar anuncios personalizados. El consentimiento a estas tecnologías nos permitirá procesar datos como el comportamiento de navegación o los ID's únicos en este sitio. No consentir o retirar el consentimiento, puede afectar negativamente a ciertas características y funciones.
Funcional
Siempre activo
El almacenamiento o acceso técnico es estrictamente necesario para el propósito legítimo de permitir el uso de un servicio específico explícitamente solicitado por el abonado o usuario, o con el único propósito de llevar a cabo la transmisión de una comunicación a través de una red de comunicaciones electrónicas.
Preferencias
El almacenamiento o acceso técnico es necesario para la finalidad legítima de almacenar preferencias no solicitadas por el abonado o usuario.
Estadísticas
El almacenamiento o acceso técnico que es utilizado exclusivamente con fines estadísticos.El almacenamiento o acceso técnico que se utiliza exclusivamente con fines estadísticos anónimos. Sin un requerimiento, el cumplimiento voluntario por parte de tu proveedor de servicios de Internet, o los registros adicionales de un tercero, la información almacenada o recuperada sólo para este propósito no se puede utilizar para identificarte.
Marketing
El almacenamiento o acceso técnico es necesario para crear perfiles de usuario para enviar publicidad, o para rastrear al usuario en una web o en varias web con fines de marketing similares.