Dende o grupo municipal da Marea de Vigo, tras celebrar unha xuntanza coas representantes sindicais da CIG no Servizo de Axuda no Fogar (SAF) e tras escoitar tamén ás traballadoras organizadas na Plataforma SAF Galiza, “consideramos fundamental elevar ao Pleno do Concello de Vigo as demandas dun colectivo tan invisibilizado como esencial, precisamente agora que coñecemos o novo prego de condicións que rexerá a licitación da xestión deste servizo durante os vindeiros 5 anos” indica Oriana Méndez, concelleira da Marea de Vigo.
“O 90% do custe deste servizo municipal son os salarios das traballadoras. Ao seguir primando os criterios económicos sobre os técnicos á hora de adxudicar un servizo a unha empresa concesionaria, esta rebaixa afecta inevitablemente ás condicións de traballo do persoal. Mentres isto non cambie, seguiremos vendo un sinfín de empresas como Clece, neste caso, enriquecéndose a base desas ‘rebaixas’ “ enfatiza a concelleira. A nova licitación en curso, ao igual que ten sucedido con moitas outras nos pasados anos, “non só non dignifica o SAF, senón que afonda na súa precarización” engade.
O SAF ten un obxectivo fundamental na nosa sociedade: restablecer a autonomía das persoas, facilitando a permanencia no seu propio fogar e evitando situacións de desarraigo e desintegración. “Un obxectivo que, ademais – engade a concelleira- , adquiriu un valor incalculable na loita contra a pandemia. No papel, a Lei de Protección de Riscos Laborais asegura condicións de traballo dignas, vela pola seguridade e a hixiene no traballo, recoñecen a igualdade salarial e prohibe, en todo caso, a escravitude ou trato degradante”. Pero, no SAF, e nomeadamente en Vigo, “estes dereitos póñense en cuestión cada día, pois nin se está garantindo a seguridade das traballadoras, nin se aseguran condicións dignas de traballo” asegura Oriana Méndez.
Son varios os exemplos das enormes carencias do servizo que veñen denunciando tanto o comité de empresa como a recente Plataforma creada a nivel galego. “Dende unha axuda técnica absolutamente insuficiente (camas sanitarias, cadeiras de rodas ou guindastres), recoñecendo actualmente só unha por cada 34 usuarios ata a falta de recoñecemento real dos tempos reais de desprazamento entre domicilios e o recoñecemento do dereito a estacionamento prioritario ou sufragado, neste caso demandas históricas do sector, ante a realidade de que as traballadoras en moitos casos vense obrigadas a perder tempo procurando estacionamento ou a pagar do seu peto un estacionamento privado por non chegar tarde a un domicilio ou por mor da situación puntual do tráfico.
“Dende a Marea de Vigo esixímoslle ao Goberno local que permaneza vixiante para evitar incumprimentos dos dereitos laborais das traballadoras, que teña en consideración as demandas referidas con respecto á nova licitación do servizo e se reúna tanto co comité como coas representantes da Plataforma galega”. Dende a Marea de Vigo “seguiremos defendendo o necesario estudo da municipalización do servizo para que deixe de estar xestionado por unha empresa privada que procura o negocio no dereito aos coidados. Porque xa o aprendemos durante a pandemia coas residencias: se son negocios, non son coidados”.
